Λίγο πολύ όλοι γνωρίζουμε ότι τα ΜΜΕ και ειδικότερα τα μεγάλα, όπως αυτά χαρακτηρίζονται, κινούνται βάση του δικού τους - ενιαίου - κώδικα. Υπάρχουν στιγμές που αν βάλεις στη σωστή σειρά τα κομμάτια αυτού του περίπλοκου παζλ, θα δεις ότι επιβεβαιώνεται ο κανόνας περι μεθόδευσης και συναννόησης του τρόπου που παρουσιάζονται κάποια γεγονότα. Πανηγυρικό παράδειγμα αυτής της μεθόδευσης είναι ο τρόπος με τον οποίο "σερβιρίστηκε" το ερασιτεχνικό βίντεο της στιγμής της εκτέλεσης του 15χρονου Αλέξης που τραβήχτηκε από παρακείμενη οικοδομή. Το MEGA έχει προσθέσει ήχο διαδήλωσης και επεισοδίων που καμία σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα. Δείτε το εδώ το κανονικό βίντεο και εδώ το παραποιημένο του MEGA channel. Κανένας από όλους τους αυτόπτες μάρτυρες δεν ανέφερε ότι έγιναν επεισόδια, ενώ αυτό μπορεί εύκολα να γίνει αντιληπτό από το επίπεδο του θορύβου των επεισοδίων που φερεται να έχει καταγραφεί και δεν δικαιολογείται από την απόσταση αυτή...
Τα συμπεράσματα δικά μας - σας...
Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2008
Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2008
Η ιστορία κύκλους κάνει...
Αναδημοσίευση από το www.tvxs.gr
http://www.tvxs.gr/v1115?sent
Στις 17 Νοεμβρίου 1985, κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων για την επέτειο του Πολυτεχνείου, ο αστυνομικός Αθανάσιος Μελίστας πυροβόλησε και σκότωσε τον δεκαπεντάχρονο μαθητή Μιχάλη Καλτεζά. Ο νεαρός έτρεχε με άλλους διαδηλωτές στην οδό Σολομού, μετά από ρίψη μολότωφ σε παρακείμενη κλούβα των ΜΑΤ.
Οι αρχές βιάστηκαν να δηλώσουν πως ο 15χρονος Καλτεζάς ήταν αναρχικός και ότι έριχνε μολότωφ, κάτι όμως που οι αυτόπτες μάρτυρες χαρακτήρισαν ψευδές, αντίθετα δηλώνουν ότι ο αστυνομικός σημάδεψε στο κεφάλι και δολοφόνησε τον έφηβο εν ψυχρώ. Το γεγονός ότι ο Μελίστας ήταν επίλεκτος σκοπευτής, μέλος προεθνικών ομάδων, από μόνο του απέρριπτε τις θεωρίες περί «λάθους».
Μετά το θάνατό του, οι διαδηλωτές κατέλαβαν το Πολυτεχνείο και το παλιό Χημείο στην οδό Σόλωνος. Το πρωί της επόμενης μέρας, η Επιτροπή Πανεπιστημιακού Ασύλου, υπό την προεδρία του πρύτανη Μιχάλη Σταθόπουλου, έδωσε άδεια για άρση του ασύλου, για πρώτη φορά μετά τη θέσπισή του. Η αστυνομία έκανε χρήση δακρυγόνων για πρώτη φορά μετά την πτώση της χούντας, ενώ συνελήφθησαν 37 άτομα.
Τα επεισόδια συνεχίστηκαν για τις επόμενες μέρες ενώ ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης, Μένιος Κουτσόγιωργας, παραιτήθηκε – παραίτηση όμως που ο πρωθυπουργός, Ανδρέας Παπανδρέου, δεν έκανε δεκτή.
Στις 26 Νοεμβρίου 1985, η 17 Νοέμβρη, «ως αντίποινα για τη δολοφονία Καλτεζά» όπως ανακοίνωσε στη συνέχεια, επιτέθηκε με βόμβα σε κλούβα των ΜΑΤ, κοντά στο Χίλτον, με αποτέλεσμα το θάνατο ενός αστυνομικού και τον τραυματισμό δεκατεσσάρων.
Ο θύτης της δολοφονίας, Αθανάσιος Μελίστας, καταδικάστηκε πρωτόδικα σε 2,5 χρόνια φυλάκισης με αναστολή. Στις 25 Ιανουαρίου 1990, όμως, με συνήγορο τον Αλέξανδρο Λυκουρέζο, αθωώθηκε από το Εφετείο που του αναγνώρισε ως ελαφρυντικό το ότι ήταν «εν βρασμώ ψυχής».
http://www.tvxs.gr/v1115?sent
Στις 17 Νοεμβρίου 1985, κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων για την επέτειο του Πολυτεχνείου, ο αστυνομικός Αθανάσιος Μελίστας πυροβόλησε και σκότωσε τον δεκαπεντάχρονο μαθητή Μιχάλη Καλτεζά. Ο νεαρός έτρεχε με άλλους διαδηλωτές στην οδό Σολομού, μετά από ρίψη μολότωφ σε παρακείμενη κλούβα των ΜΑΤ.
Οι αρχές βιάστηκαν να δηλώσουν πως ο 15χρονος Καλτεζάς ήταν αναρχικός και ότι έριχνε μολότωφ, κάτι όμως που οι αυτόπτες μάρτυρες χαρακτήρισαν ψευδές, αντίθετα δηλώνουν ότι ο αστυνομικός σημάδεψε στο κεφάλι και δολοφόνησε τον έφηβο εν ψυχρώ. Το γεγονός ότι ο Μελίστας ήταν επίλεκτος σκοπευτής, μέλος προεθνικών ομάδων, από μόνο του απέρριπτε τις θεωρίες περί «λάθους».
Μετά το θάνατό του, οι διαδηλωτές κατέλαβαν το Πολυτεχνείο και το παλιό Χημείο στην οδό Σόλωνος. Το πρωί της επόμενης μέρας, η Επιτροπή Πανεπιστημιακού Ασύλου, υπό την προεδρία του πρύτανη Μιχάλη Σταθόπουλου, έδωσε άδεια για άρση του ασύλου, για πρώτη φορά μετά τη θέσπισή του. Η αστυνομία έκανε χρήση δακρυγόνων για πρώτη φορά μετά την πτώση της χούντας, ενώ συνελήφθησαν 37 άτομα.
Τα επεισόδια συνεχίστηκαν για τις επόμενες μέρες ενώ ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης, Μένιος Κουτσόγιωργας, παραιτήθηκε – παραίτηση όμως που ο πρωθυπουργός, Ανδρέας Παπανδρέου, δεν έκανε δεκτή.
Στις 26 Νοεμβρίου 1985, η 17 Νοέμβρη, «ως αντίποινα για τη δολοφονία Καλτεζά» όπως ανακοίνωσε στη συνέχεια, επιτέθηκε με βόμβα σε κλούβα των ΜΑΤ, κοντά στο Χίλτον, με αποτέλεσμα το θάνατο ενός αστυνομικού και τον τραυματισμό δεκατεσσάρων.
Ο θύτης της δολοφονίας, Αθανάσιος Μελίστας, καταδικάστηκε πρωτόδικα σε 2,5 χρόνια φυλάκισης με αναστολή. Στις 25 Ιανουαρίου 1990, όμως, με συνήγορο τον Αλέξανδρο Λυκουρέζο, αθωώθηκε από το Εφετείο που του αναγνώρισε ως ελαφρυντικό το ότι ήταν «εν βρασμώ ψυχής».
Η εκτέλεση του 16χρονου μαθητή
Είναι τουλάχιστον αηδιαστηκά τα όσα συμβαίνουν από προχθές το βράδυ μετά την εκτέλεση του 16χρονου φοιτητή. Και είναι τουλάχιστον αηδιαστηκό γιατί το γεγονός της εκτέλεσης του μαθητή δε διαφέρει σε τίποτα από τις ενέργειες των διαφόρων τρομοκρατικών οργανώσεων ανά τον κόσμο, όπου τυφλά και εν ψυχρό αφαιρούσαν ζωές ανθρώπων.
Εφόσον είναι γνωστή, όπως παραδέχθηκε και ο Παυλόπουλος, η ελλειπής εκπαίδευση των ειδικών φρουρών, γιατί αυτοί φέρουν όπλα? Ή δεν μπορείς να τους ελέγξεις, άρα είσαι ανίκανος, ή δε θέλεις να τους ελέγξεις, άρα είσαι συνένοχος. Οι παραιτήσεις του Παυλόπουλου και του Χηνοφώτη ήταν εξοργιστικά υποκριτικές. Δεν είναι δυνατόν να υποβάλλεις την παραίτησή σου γιατί αναγνωρίζεις τις ευθύνες σου για όσα έχουν γίνει και να μην επιμένεις σε αυτήν. Είναι αισχρό το γεγονός ότι ο Καραμανλής δεν τις έκανε δεκτές. Γνώριζαν όλοι το τι θα επακολουθούσε και έπρεπε κάποιοι να λογοδοτήσουν. Τώρα με τη στάση τους διαιωνίζουν και υποδαυλίζουν τα όσα επακολουθούν.
Το μαθητικό και το φοιτητικό κίνημα βρίσκονται σε κατάσταση αυξημένου βρασμού τα τελευταία χρόνια και σε συνδυασμό με τη γενικευμένη κοινωνική κρίση, περιστατικά ωμής κρατικής τρομοκρατίας είναι φυσικό επακόλουθο να οδηγήσουν σε τέτοιες καταστάσεις.
Τα επαναλμβανόμενα "λάθη" των οργάνων του κράτους (βλ. υπόθεση ζαρντινιέρας, φοιτητής με τα πράσινα σταράκια κ.α.) δεν τιμωρήθηκαν παραδειγματικά, απεναντίας εμμέσως επιβραβεύτηκαν με ποινές - "χάϊδεμα".
Σίγουρα είναι κατακριταία τα περιστατικά βίας και φθοράς περιουσίας τρίτων, αλλά είναι πράγματα προβλέψιμα και κανείς δεν κάνει κάτι για να αποφευχθούν. Η ανικανότητα των ηγεσιών τόσο του υπουργείου, όσο και της αστυνομίας οδήγησε εδώ που οδήγησε, αλλά ελπίζω να διαψευστώ θα έχουμε και άλλα δυσάρεστα γεγονότα, γιατί οι προεκτάσεις στη λειτουργεία της κοινωνίας υπό τις υφιστάμενες συνθήκες είναι μη προβλέψιμες. Τρομάζω στην ιδέα στο τι θα θελήσουν να εφαρμόσουν οι υπαίτιοι αυτής της κατάσταση για να επαναφέρουν τη δική τους τάξη στο χάος που αυτοί προκάλεσαν...
Διάβασα σε κάποιο blog και συμφωνώ απόλυτα ότι ντρέπομαι και μόνο στην ιδέα ότι κτήνη όπως ο εκτελεστής του 16χρονου μαθητή υπήρχε περίπτωση να πέρασε κάποια στιγμή δίπλα μου, να έχω μιλήσει μαζί του, να ζει κάτω από τον ίδιο ουρανό με μένα...
Εφόσον είναι γνωστή, όπως παραδέχθηκε και ο Παυλόπουλος, η ελλειπής εκπαίδευση των ειδικών φρουρών, γιατί αυτοί φέρουν όπλα? Ή δεν μπορείς να τους ελέγξεις, άρα είσαι ανίκανος, ή δε θέλεις να τους ελέγξεις, άρα είσαι συνένοχος. Οι παραιτήσεις του Παυλόπουλου και του Χηνοφώτη ήταν εξοργιστικά υποκριτικές. Δεν είναι δυνατόν να υποβάλλεις την παραίτησή σου γιατί αναγνωρίζεις τις ευθύνες σου για όσα έχουν γίνει και να μην επιμένεις σε αυτήν. Είναι αισχρό το γεγονός ότι ο Καραμανλής δεν τις έκανε δεκτές. Γνώριζαν όλοι το τι θα επακολουθούσε και έπρεπε κάποιοι να λογοδοτήσουν. Τώρα με τη στάση τους διαιωνίζουν και υποδαυλίζουν τα όσα επακολουθούν.
Το μαθητικό και το φοιτητικό κίνημα βρίσκονται σε κατάσταση αυξημένου βρασμού τα τελευταία χρόνια και σε συνδυασμό με τη γενικευμένη κοινωνική κρίση, περιστατικά ωμής κρατικής τρομοκρατίας είναι φυσικό επακόλουθο να οδηγήσουν σε τέτοιες καταστάσεις.
Τα επαναλμβανόμενα "λάθη" των οργάνων του κράτους (βλ. υπόθεση ζαρντινιέρας, φοιτητής με τα πράσινα σταράκια κ.α.) δεν τιμωρήθηκαν παραδειγματικά, απεναντίας εμμέσως επιβραβεύτηκαν με ποινές - "χάϊδεμα".
Σίγουρα είναι κατακριταία τα περιστατικά βίας και φθοράς περιουσίας τρίτων, αλλά είναι πράγματα προβλέψιμα και κανείς δεν κάνει κάτι για να αποφευχθούν. Η ανικανότητα των ηγεσιών τόσο του υπουργείου, όσο και της αστυνομίας οδήγησε εδώ που οδήγησε, αλλά ελπίζω να διαψευστώ θα έχουμε και άλλα δυσάρεστα γεγονότα, γιατί οι προεκτάσεις στη λειτουργεία της κοινωνίας υπό τις υφιστάμενες συνθήκες είναι μη προβλέψιμες. Τρομάζω στην ιδέα στο τι θα θελήσουν να εφαρμόσουν οι υπαίτιοι αυτής της κατάσταση για να επαναφέρουν τη δική τους τάξη στο χάος που αυτοί προκάλεσαν...
Διάβασα σε κάποιο blog και συμφωνώ απόλυτα ότι ντρέπομαι και μόνο στην ιδέα ότι κτήνη όπως ο εκτελεστής του 16χρονου μαθητή υπήρχε περίπτωση να πέρασε κάποια στιγμή δίπλα μου, να έχω μιλήσει μαζί του, να ζει κάτω από τον ίδιο ουρανό με μένα...
Σάββατο 6 Δεκεμβρίου 2008
Κάποιος άλλος είναι τελικά...
Ένα κύμα με δύναμη που έσκασε στο βράχο και σκόρπισε σε άπειρα κομμάτια. Εκατομμύρια σταγόνες νερού που χάθηκαν για πάντα μέσα στην ίδια τη θάλασσα που τα γέννησε. Αλήθεια, υπάρχει εποχή ανάμεσα στο χειμώνα και το καλοκαίρι? Υπάρχει ενδιάμεση κατάσταση μεταξύ ζωής και θανάτου? Τόσα γιατί που χάνονται και τόσες ερωτήσεις που ζητάν απάντηση.
Από την κλειδαρότρυπα ψάχνω να δω τη λύση στους φόβους μου και με τυφλώνει μια πρωτόγνωρη λάμψη. Κάτι που δεν έχω ξαναδεί ποτέ μου και με κάνει να φοβάμαι. Δεν είμαι εγώ αυτό που βλέπω. Όχι. Κάποιος άλλος είναι που μου μοιάζει. Ολόιδιος, ... ανάθεμα σε και με τρόμαξες…
Πρέπει να φύγω τώρα. Έχω να κάνω κάτι που δεν έχω σκεφτεί ακόμα,αλλά πρέπει να φύγω...
Από την κλειδαρότρυπα ψάχνω να δω τη λύση στους φόβους μου και με τυφλώνει μια πρωτόγνωρη λάμψη. Κάτι που δεν έχω ξαναδεί ποτέ μου και με κάνει να φοβάμαι. Δεν είμαι εγώ αυτό που βλέπω. Όχι. Κάποιος άλλος είναι που μου μοιάζει. Ολόιδιος, ... ανάθεμα σε και με τρόμαξες…
Πρέπει να φύγω τώρα. Έχω να κάνω κάτι που δεν έχω σκεφτεί ακόμα,αλλά πρέπει να φύγω...
Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2008
Σύγχρονες σχέσεις
Θέλω να ανεφερθώ σε ένα θέμα που όσο θυμάμαι τον εαυτό μου δίνω μεγάλη σημασία σε αυτό. Έχει να κάνει με τις βαθύτερες, τις ουσιαστικές φιλίες μεταξύ ανθρώπων. Είναι οι φιλίες εκείνες που έχουν δοκιμαστεί και έχουν αντέξει στο πέρασμα των χρόνων και των διαφόρων καταστάσεων. Τέτοιες σχέσεις δεν περιορίζονται από τίποτα και ανα πάσα στιγμή υπάρχουν για να στηρίξουν τον έναν ή τον άλλο από αυτούς που εμπλέκονται.
Λίγο – πολύ όλοι μας έχουμε να θυμηθούμε κάποια τέτοια σχεση μας, στην οποία μπορουμε να βασιστούμε οποιαδήποτε στιγμή και για οποιοδήποτε λόγο. Όσοι άνθρωποι έχουν κάτι τετοιο είναι πραγματικά τυχεροί. Είναι πολύ όμορφο το συναίσθημα αυτό, το να γνωρίζεις ότι έχεις κάποιο να σε στηρίξει ανά πάσα στιγμή.
Σε μια σύγχρονη πραγματικότητα όπου όλοι κρύβονται πίσω από τις καλογυαλισμένες βιτρίνες τους στις διαπροσωπικές τους σχέσεις, είτε φιλικές, είτε ερωτικές, είτε επαγγελματικές, η παρουσία δικών σου ανθρώπων – αληθινων – είναι από τα πολυτιμότερα αγαθά και δώρα.
Είναι σημάδι των καιρών το φαινόμενο του ο καθένας μας να βυθίζεται μέσα στα δικά του προσωπικά προβλήματα μη βλέποντας ή μη ακούγοντας τα λεγόμενα του φίλου ή της σχέσης του. Αυτό πολλές φορές οδηγεί στην αποξένωση και στο «ξεθώριασμα» φιλιών. Το έχω δε να συμβαίνει. Κλεινώμαστε ολοένα και περισσότερο στο «δικό μας κόσμο» που δημιουργούμε με διάφορους τρόπους και αγννούμε την πραγματικότητα που υπάρχει γύρω μας. Πλέον οι «κόσμοι» μας κινούνται γύρο από facebook, pr, και εικονική προβολή του εαυτού μας που πολλές φορές πίσω απ΄όλα αυτά κρύβεται κάτι τελείως διαφορετικό και πολύ πιο όμορφο... Έχουμε ανάγει τη φιλία σε ένα κλικ του ποντικιού και έχουμε όνομάσει "φίλους" ανθρώπους που δεν γνωρίζουμε ούτε καν τα βασικά...
Σίγουρα με τα νέα αυτά δεδομένα των διαπροσωπικών σχέσεων που επικρατούν σε μεγάλο ποσοστό πρέπει να προσαρμοστούμε, γιατί εκτιμώ ότι στο εξής θα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας...
Χαίρομαι όμως απίστευετα τις κλασικές εκείνες στιγμές που είμαι με φίλους σε μέρη που μαζί αγαπήσαμε, μαζί περπατήσαμε και μαζί γελάσαμε και κλάψαμε!
'Μέσα σε κάθε άνθρωπο υπάρχει ένας μοναδικός παράδεισος -
ολόκληρος και ακέραιος' - Παράκελσος
Λίγο – πολύ όλοι μας έχουμε να θυμηθούμε κάποια τέτοια σχεση μας, στην οποία μπορουμε να βασιστούμε οποιαδήποτε στιγμή και για οποιοδήποτε λόγο. Όσοι άνθρωποι έχουν κάτι τετοιο είναι πραγματικά τυχεροί. Είναι πολύ όμορφο το συναίσθημα αυτό, το να γνωρίζεις ότι έχεις κάποιο να σε στηρίξει ανά πάσα στιγμή.
Σε μια σύγχρονη πραγματικότητα όπου όλοι κρύβονται πίσω από τις καλογυαλισμένες βιτρίνες τους στις διαπροσωπικές τους σχέσεις, είτε φιλικές, είτε ερωτικές, είτε επαγγελματικές, η παρουσία δικών σου ανθρώπων – αληθινων – είναι από τα πολυτιμότερα αγαθά και δώρα.
Είναι σημάδι των καιρών το φαινόμενο του ο καθένας μας να βυθίζεται μέσα στα δικά του προσωπικά προβλήματα μη βλέποντας ή μη ακούγοντας τα λεγόμενα του φίλου ή της σχέσης του. Αυτό πολλές φορές οδηγεί στην αποξένωση και στο «ξεθώριασμα» φιλιών. Το έχω δε να συμβαίνει. Κλεινώμαστε ολοένα και περισσότερο στο «δικό μας κόσμο» που δημιουργούμε με διάφορους τρόπους και αγννούμε την πραγματικότητα που υπάρχει γύρω μας. Πλέον οι «κόσμοι» μας κινούνται γύρο από facebook, pr, και εικονική προβολή του εαυτού μας που πολλές φορές πίσω απ΄όλα αυτά κρύβεται κάτι τελείως διαφορετικό και πολύ πιο όμορφο... Έχουμε ανάγει τη φιλία σε ένα κλικ του ποντικιού και έχουμε όνομάσει "φίλους" ανθρώπους που δεν γνωρίζουμε ούτε καν τα βασικά...
Σίγουρα με τα νέα αυτά δεδομένα των διαπροσωπικών σχέσεων που επικρατούν σε μεγάλο ποσοστό πρέπει να προσαρμοστούμε, γιατί εκτιμώ ότι στο εξής θα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας...
Χαίρομαι όμως απίστευετα τις κλασικές εκείνες στιγμές που είμαι με φίλους σε μέρη που μαζί αγαπήσαμε, μαζί περπατήσαμε και μαζί γελάσαμε και κλάψαμε!
'Μέσα σε κάθε άνθρωπο υπάρχει ένας μοναδικός παράδεισος -
ολόκληρος και ακέραιος' - Παράκελσος
Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2008
Εικόνες της φύσης
Δεν ξέρω τι ισχύει γενικά, αλλά αυτή η εποχή πολύ μ'αρέσει.
Όταν ο καιρός αγριεύει και περιμένουμε το χειμώνα, είναι από τα καλύτερά μου και κατά ένα παράδοξο τρόπο μου φτιάχνει τη διάθεση!!
Οι καλύτερες εικόνες της φύσης είναι όταν εκδηλώνονται έντονα φαινόμενα και ακόμα καλύτερα όταν είσαι σε μέρος όπου αυτά είναι πιο έντονα. Συμβαίνει συχνά να έχω δει τέτοιες εικόνες στο βουνό και αισθάνομαι πολύ τυχερός. Βλέπεις όλο το μεγαλείο και τη δύναμη της φύσης, στιγμές που θα ζήλευε ο καλύτερος σκηνοθέτης...
Άντε, καλό μας χειμώνα!
Όταν ο καιρός αγριεύει και περιμένουμε το χειμώνα, είναι από τα καλύτερά μου και κατά ένα παράδοξο τρόπο μου φτιάχνει τη διάθεση!!
Οι καλύτερες εικόνες της φύσης είναι όταν εκδηλώνονται έντονα φαινόμενα και ακόμα καλύτερα όταν είσαι σε μέρος όπου αυτά είναι πιο έντονα. Συμβαίνει συχνά να έχω δει τέτοιες εικόνες στο βουνό και αισθάνομαι πολύ τυχερός. Βλέπεις όλο το μεγαλείο και τη δύναμη της φύσης, στιγμές που θα ζήλευε ο καλύτερος σκηνοθέτης...
Άντε, καλό μας χειμώνα!
Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2008
Μια βόλτα
Μιά βόλτα στην παραλία της Θεσσαλονίκης είναι πάντα ένα όμορφο διάλειμμα σε ότι κι αν κάνεις. Ειδικότερα όταν ο Ηλιος ρίχνει τις τελευταίες του ακτίνες λίγο πριν χαθεί πίσω από τον Όλυμπο και όλα ετοιμάζονται για τη νύχτα που έρχεται.
Από νωρίς σήμερα κάτι με τραβούσε προς τα εκεί. Τελικά δεν άντεξα και νωρίς το απόγευμα έκανα μια μικρή, πλην όμως πανέμορφη, βόλτα στην νέα αναμορφωμένη παραλία της πόλης μας. Είναι άλλιώς όπως και να το κάνουμε... Αυτή η θάλασσα έχει τη μαγική ικανότητα να διώχνει όλες τις μουντές σκέψεις από το μυαλό γεμίζοντάς σε από εικόνες.
Από νωρίς σήμερα κάτι με τραβούσε προς τα εκεί. Τελικά δεν άντεξα και νωρίς το απόγευμα έκανα μια μικρή, πλην όμως πανέμορφη, βόλτα στην νέα αναμορφωμένη παραλία της πόλης μας. Είναι άλλιώς όπως και να το κάνουμε... Αυτή η θάλασσα έχει τη μαγική ικανότητα να διώχνει όλες τις μουντές σκέψεις από το μυαλό γεμίζοντάς σε από εικόνες.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)