Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2009

Χαλασμένη ονειροπαγίδα

Χάνεται όποιος κυνηγά τα όνειρά του.
Χάνεται γιατί αυτός που έχει τη δύναμη και τη θέληση να τα κυνηγήσει έχει μεγάλα όνειρα. …άπιαστα.
Και αυτά τον κάνουν σπουδαίο άνθρωπο. Πλούσιο με μια διαφορετική έννοια του πλούτου που για να την κατανοήσεις πρέπει να πιστεύεις.
Ακροβατώντας σε τεντωμένη κλωστή που λεπταίνει όσο επιμένουμε, γινόμαστε ολοένα και πιο ευάλωτοι στο χρόνο χωρίς να τα καταλαβαίνουμε. Τι κι αν βρίσκουμε μικρές διαφυγές, προσωρινές. Παραμυθιαζόμαστε χωρίς έλεος και όρια. Είναι και αυτή η καρδιά που δε λέει να καταλάβει από λογική…

Καθένας μας είναι καταδικασμένος να υπομένει κάτι που του έχει χρεωθεί από τη μέρα που γεννήθηκε και που το κουβαλά μαζί του για πάντα. Άλλοι το κάνουν όπλο και μεγαλουργούν και άλλοι μιζεριάζουν και προσπαθούν να τραβήξουν τους γύρω τους μαζί τους κάτω για να έχουν άλλοθι.