Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2009

Ψυχή Βαθιά




Ερημα βουνά
Αστρα σκοτεινά
Που ήσυχα η καρδιά σας κλαίει
Σας ακούω κρυφά
Σας μετράω ξανά
Κι η φωτιά μου σιγοκαίει


μια βουβαμάρα έμεινε
να προσπαθεί να εξηγήσει...

Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2009

Το Αλτσχαϊμερ στην Ορθοδοξία

Από το www.in.gr σχετικά με τη συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου:

Σχετικά με τον Αριθμό Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης (ΑΜΚΑ) η Σύνοδος, αποδέχθηκε την εισήγηση της συνοδικής επιτροπής δογματικών και νομοκανονικών ζητημάτων σύμφωνα με την οποία:

«Ο αριθμός ΑΜΚΑ είναι απλώς ένας επιπλέον χρηστικός αριθμός και από όλα τα μέχρι τώρα στοιχεία ουδείς κίνδυνος προκύπτει για την σωτηρία των ψυχών. Σε κάθε περίπτωση η Εκκλησία γρηγορεί.»


Καλά αυτοί οι τύπου Batman ήρωες έχουν πολύ πλάκα. Κάθησαν και συζητούσαν αν ο αριθμός κοινωνικής ασφάλισης ΑΜΚΑ θα σταθεί εμπόδιο στη σωτηρία των ψυχών??????????!!!!!!!
Είναι και μεγάλοι άνθρωποι...
Απίστευτοι!!!

Μια ντουφεκιά ζαχαρωτή...

Για όσους δεν έχουν το θάρρος της γνώμης
και κρύβονται από το μεγαλύτερό τους κριτή - τον εαυτό τους -
έχω να πω μόνο τούτο:
Αγκαλιάστε τη μιζέρια σας και κοιμηθείτε!


Mάσκα δεν έχω να γυρνώ στο καρναβάλι ετούτο
μόνο μια απόχη να τρυγώ της θάλασσας την πονηριά
και της σιωπής τον πλούτο

Σκουπίδι η σκέψη την πετώ, τη λογική απαρνιέμαι
μ' ένα σαράκι αρμένικο για δρόμους που δε θέλησα
στις χαραυγές ξεχνιέμαι

Bάστα το νού να μην γκρινιάξει του καιρού
πού 'φτιαξε με τον πόνο κλίκα
και τσιγκουνεύεται στη γλύκα

Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2009

Η μεγαλύτερη ανισότητα είναι να συμπεριφέρεσαι

με ισότητα στους άνισους...









.

Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2009

Τα μηνύματα γύρω μας


Πολλές φορές κάποια πράγματα στη ζωή μας και στις διαπροσωπικές μας σχέσεις δεν εκφράζονται άμεσα με λόγια, αλλά βρίσκονται εκεί και μαρτυρούν την ύπαρξή τους με έναν διαφορετικό τρόπο. Έναν τρόπο που δε χρησιμοποιεί λόγια και στόματα.
Η ζωή γύρω μας είναι γεμάτη μηνύματα και πράγματα που μαρτυρούν όσα δεν έχουν εκφραστεί με λόγια. Το έχετε παρατηρήσει ποτέ? Θέλει απλώς να αλλάξουμε είτε γωνία εστίασης, είτε τα φίλτρα μας, μέσα από τα οποία βλέπουμε τον κόσμο. Άπειρες απαντήσεις θα μας δοθούν πλουσιοπάροχα χωρίς την παραμικρή φειδώ και έκπληκτοί θα συνειδητοποιούμε καταστάσεις που μέχρι τώρα ή δε ν τις αντιλαμβανόμασταν, ή δεν τις κατανοούσαμε.
Δεν είναι εύκολη διαδικασία. Το αντίθετο, είναι και δύσκολη και χρονοβόρα. Άλλωστε ποιος είπε ότι, ότι αξίζει είναι εύκολο…? Έχουμε συνηθίσει να αποκτούμε εύκολα ότι θέλουμε και μόλις κάτι μας ζορίσει το εγκαταλείπουμε, ότι κι αν είναι αυτό. Ένας φίλος, μια δουλειά, μια κατάσταση, ένας έρωτας… Έχει επικρατήσει πλέον η καθημερινή μας συμπεριφορά να έχει ως βάση «τις χαρές του κώλου μας» χωρίς να νοιαζόμαστε αν με τη συμπεριφορά μας, ή την αδιαφορία μας πληγώνουμε κάποιους. Το είδα αυτό πολύ έντονα τώρα τελευταία σε 2 φίλες μου. Τυφλωμένη η μια από την ακατάσχετη επιθυμία της για γλέντια και χαρές, δεν έχει καταλάβει ακόμα πόσο έχει πληγώσει την κολλητή της…
Έχουμε μάθει να παίρνουμε με εύκολο τρόπο όσα μας ενδιαφέρουν χωρίς να κοιτάμε πίσω από βιτρίνες, χωρίς να ενδιαφερόμαστε πέρα απ’όσα μας «σερβίρονται» κατάμουτρα. Μετά απορούμε για το «πως γίναμε έτσι...» ή «δεν καταλαβαίνω, αφού…» και φτάνουμε στο τέλος το διαδρόμου όπου όλες οι πόρτες πια μένουν κλειστές...

Έτσι κι αλλιώς οδεύουμε προς τον παράδεισο όπου τα πάντα θα γίνονται με αριστερό ή δεξί κλικ. Ίσως να το έχουμε επιτύχει κιόλας…

Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2009

Με τη φράση «βρισκόμαστε σε δημοσιονομικό εκτροχιασμό» κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος θέλησε να περιγράψει την κατάσταση στην οποία βρήκαν τον τρέχοντα προϋπολογισμό, αλλά και να δώσει εμμέσως το στίγμα της πολιτικής που θα ακολουθηθεί από το επόμενο έτος. Δεν είναι τυχαίο ότι το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης άρχισε να εξετάζει και την τύχη των έμμεσων φόρων, καθώς το ίδιο κορυφαίο στέλεχος αναφερόμενο στη φορολογική πολιτική είπε: «Να δούμε τι θα κάνουμε με τους έμμεσους φόρους».
(ΠΗΓΗ:www.enet.gr)


Αυτοί τώρα που τα λένε αυτά ήταν αυτοί που ένα μήνα πριν υπόσχονταν παροχές και στήριξη λέγοντας ότι "χρήματα υπάρχουν στα ταμεία του κράτους" και έτσι κέρδισαν τις εκλογές. Τώρα λένε άλλα και πως παρέλαβαν μια κατάσταση "εκτροχιασμένη".
Ωραία, αφού έχουν έτσι τα πραγματα, γιατί δεν κινούνται νομικά εναντίω όλων όσων ευθύνονται για την κακή διαχείριση του δημοσίου χρήματος??? Γιατί δεν τους κλείνουν μέσα??? Αφού έχουν αποδείξεις 6 ετών και θεωρητικά τώρα μας λένε την αλήθεια???
Για πόσο ακόμα θα μας περνάνε για σκατόμυαλους??? Γιατί τέτοιοι είναι όσοι τους ψήφισαν. Και τους μεν και τους δε!!!

Δε φταίνει αυτοί....

Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2009

Αποδέσμευση μέρους της εκκλησιαστικής περιουσίας

Να αποδεσμευτεί μέρος της εκκλησιαστικής περιουσίας που δεν αξιοποιείται για τη δημιουργία ταμείου πρόνοιας, πρότεινε στην πολιτεία ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, μιλώντας στην Ιερά Σύνοδο.

«Μια σοβαρή συνερ­γασία Εκκλησίας και Πολιτείας στο θέμα της αξι­ο­ποί­η­σης της εκκλησιαστικής περιουσίας, με ειλικρίνεια, τιμιότητα, δια­φάνεια, συνέπεια και δεσμευτικές εγγυήσεις της Πολιτείας για την αξιοποίησή της, θα ήταν επωφελής και η ενδεδειγμένη μπροστά στη σημερινή κοινωνική πραγματικότητα», δήλωσε ο αρχιεπίσκοπος.

«Στόχος της συνεργασίας αυτής θα τεθεί εξ αρχής όχι η μονομερής ωφέλεια του Οικονομικού Οργανισμού της Εκκλησίας, ούτε η αύξηση των εσόδων των ταμείων του Κράτους, αλλά η σύσταση του Ταμείου Εκκλησιαστικής Προνοίας. Σκοπός, η δημιουργία ε­νός δικτύου προνοιακών έργων με σύγχρονες προδιαγραφές, που λείπουν εμφανέστατα από την κοινωνία μας προς διακονίαν των συνανθρώπων μας», πρόσθεσε.

Τα έξοδα των λειτουργικών αναγκών της Εκκλησίας είναι τεράστια και αυξάνονται μπροστά στις σύγχρονες απαιτήσεις, τόνισε. «Η έντιμη συνεργασία Εκκλησίας και Πολιτείας στο κεφάλαιο αυ­τό γεννά μία ελπίδα στην κοινωνία μας για καλύτερες μέρες σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν ειδικά προβλήματα», τόνισε ο αρχιεπίσκοπος.

ΠΗΓΗ:ΕΛΕΥΘΡΟΤΥΠΙΑ


και λέω εγώ τώρα...
χωρίς να θέλω να αναιρέσω την ειλικρινή πρόθεση του Αρχιεπισκόπου που θα οφελείσει κατά πολύ την προσωπική αλλά και την συνολική (εκκλησία) εικόνα του, αυτή η κίνηση πολύ φοβάμαι ότι θα αποτελέσει, αν πραγματοποιηθεί, άλλη μία μέγγενη πίεσης προς τον κάθε αδύναμο και κατατρεγμένο από τους ρασοφόρους απατεώνες.Γιατί οι περισσότεροι από αυτούς θα το χρησιμοποιήσουν για να εκβιάσουν και να απειλήσουν, όπως κάνουν πολλά χρόνια τώρα με τον πολιτικό γάμο και την εξομολόγηση. Τι κι αν ο Αρχιεπίσκοπος θέλει να βοηθήσει με αυτήν του την πράξη?? Το κύκλωμα των παπάδων που έρχονται σε άμεση επαφή με τον κόσμο, δε θ'αφήσει να πάει χαμένη μια τέτοια ευκαιρία. Η κίνηση αυτή απευθύνεται σε ανθρώπους που βρίσκονται σε ανάγκη και τέτοιοι άνθρωποι είναι ευκολόπιστοι και εύκολα χειραγωγούμενοι. Πόσο μάλλον υπό το φόβο του άμεσου ή έμμεσου αφορισμού, τον οποίο ως εκ θαύματος αυτοί οι ρασοφόροι δικαιούνται να χρησιμοποιούν. Ας μην ξεχνάμε ένα πολύ νωπό παράδειγμα, αυτό της ΜΚΟ "Αλληλεγγύη" της Εκκλησίας της Ελλάδος. 10.000.000€ έλλειμα από έναν φορέα που υποτίθεται ήταν ταγμένος στην αρωγή...

Άντε να δούμε...

Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2009



I would like to know who the fuck wrote "save me" on the fucking wall of my life...

Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2009

Εκκωφαντική κραυγή σιωπής...


Υπάρχουν στιγμές και καταστάσεις που έχουν τρομερή δύναμη. Δύναμη που δεν αποκαλύπτεται εξαρχής, παρακολουθεί όμως κρυμμένη και κάποια στιγμή έρχεται μπροστά μας να διαλύσει ότι αγαπάς. Ειδικά όταν πρόκεται και κάποιους ανθρώπους που με την παρουσία τους και μόνο σε κάνουν να απαρνιέσαι ότι αγαπάς. Λογικό...? υγιές...? φυσικό...? Δεν ξέρω... έτσι κι αλλιώς δε θα πίστευα όποιον απαντούσε σε αυτές τις ερωτήσεις γιατί κανένας δεν μπορεί να δώσει απαντήσεις. Μόνο ο χρόνος, που έρχεται και επιβεβαιώνει ή διαψεύδει συναισθήματα. Καμιά φορά όλα αυτά φαντάζουν σαν τον ορίζοντα ατελείωτα, όπως και τα αλλόκοτα και απόστροφα συναισθήματα που νιώθουμε, αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς είναι μέσα στο παιχνίδι που λέγεται ζωή. Μια ζωή που βασίζεται σε μια αγάπη που δε θα σβήσει ποτέ.
Θα δανειστώ κάτι που είπε ένα ξεχωριστό κορίτσι που γνώρισα τελευταία: η ζωή είναι κωμωδία για όποιον σκέφτεται και τραγωδία για όποιον αισθάνεται...

Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2009

εικόνες ελληνικού καλοκαιριού



σε μια ταβέρνα σε παραλία της Ικαρίας. Προσέξτε το καφέ χαρτόνι...

αν πνίγεστε να έχετε πάντα μαζί σας ένα κινητό και να έχετε αποθηκεύσει το νούμερο του ναυαγοσώστη!! Τώρα αν κάθεστε στην εν λόγω ταβέρνα και πνιγείτε σε καμία χωριάτικη με λαδομπούκια πάλι θα σας φανεί χρήσιμο, οπότε καλά που το έχουν αναρτημένο στην μέση του μαγαζιού!!!
Αθάνατη Ελλάς!

Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2009

Τελικά τα πάντα μας δείχνουν την πλευρά από την οποία εμείς τα κοιτάζουμε.
Δεν υπάρχει όμορφη ή άσχημη πλευρά, άσπρο ή μαύρο, καλό ή κακό. Είναι θέμα οπτικής.
Σε κάθε πτυχή της ζωής μας συμβαίνει!!

Απορώ για παράδειγμα, γιατί παραπονιούνται οι Αθηναίοι για το ότι ζούν σε μια άσχημη πόλη??
...μια χαρά πόλη είναι!! Εξαιρετική!!!



Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2009

Η διαπραγμάτευση της ηθικής μας

Παράξενες καταστάσεις ζούμε τελευταία και δεν αναφέρομαι στις εκλογές. Ολοένα και συχνότερα βλέπω ανθρώπους που θεωρούν ότι προβάλλουν την προσωπικότητά τους εκφέροντας άποψη. Και άντε όταν έχουν κάτι να πουν ή γνωρίζουν περί τίνος ο λόγος. Όταν όμως δεν έχουν να συνεισφέρουν το παραμικρό και απλά ανοίγουν το στόμα τους…? Τότε??
Παρασυρμένοι από όμορφα πλασαρισμένες απόψεις πέφτουν στην παγίδα της γελοιότητας. Πολλές φορές αντιλαμβάνονται αμέσως την ομορφάδα που έπραξαν, αλλά η ατομική ματαιοδοξία της αυτοπροβολής και της δήθεν σημαντικής τους παρουσίας, τους αγκυλώνει σε αδιέξοδες δικαιολογίες. Ενίοτε και η φυσιολογική άμυνα ή η έμφυτη αυτοδικαιολόγηση της μαλακίας μας να μας ωθεί στο να εμπλουτίζουμε τον περιβάλλοντα χώρο με βατράχια που ξεπηδούν από το στόμα μας!!
Ο άνθρωπος, ειδικά αυτός που λειτουργεί μέσα σ’ένα κοινωνικό σύνολο με τη νοοτροπία του όχλου, ανέκαθεν δεν αυτοπαρουσιαζόταν ως ένα εκπολιτισμένο λογικό όν, αλλά περισσότερο ως ένα από τα ζωντανά της αγέλης. Τη στιγμή που ζωντανεύει ο όχλος κάθε φωνή λογικής παύει να εισακούεται όσο δυνατή κι αν είναι.
Στη διπλανή στήλη που αναφέρω το «τι δεν μπορώ» θα έπρεπε ίσως να προσθέσω και τους ανθρώπους εκείνους που δεν έχουν τη δύναμη να δικαιολογήσουν τις επιλογές τους και σαν μικρά παιδιά προσπαθούν με ανόητο τρόπο να κρυφτούν.

Δεν ξέρω πόση ανοχή πρέπει να επιτρέπουμε στον εαυτό μας, όταν εν γνώση μας υποχωρούμε σε βασικές μας αρχές, αξίες και πιστεύω - και εδώ θα εκτιμούσα την άποψή σας – όταν, όχι απαραίτητα για κακό σκοπό, αρχίζουμε να διαπραγματευόμαστε το ηθικό πλαίσιο της ζωής μας.