να μισείς τον εαυτό σου

...για όσα βγάζεις προς τα έξω και καμία σχέση δεν έχουν με αυτό που πραγματικά είσαι
...για όταν πληγώνεις τον άνθρωπο που αγαπάς πιο πολύ απ'όλα
...για όσα δεν μπορείς να έχεις
...για λάθη που επναλαμβάνεις έχοντας ορκιστεί ότι δε θα ξανακάνεις...

είναι το τίμημα που πληρώνεις πολύ ακριβά...

Άλλες θάλασσες...

Άλλες θάλασσες

Ένα καρά- ένα καράβι της φυγής,
ένα γλυκό καράβι,
στα όνειρα, στα όνειρά μου έρχεται
και μπαίνει κάθε βράδυ...

Στην πλώρη γράφει λεύτερος
στην πρύμνη δεν αντέχω
κι έχει στα άλμπουρα ψηλά,
ό,τι εγώ δεν έχω...



Πόσα καράβια είδε να περνούν
Και χαιρετώντας τα, τα είδε να ξεμακραίνουν
Με μια ελπίδα να τον πέρναν μαζί για άλλες θάλασσες…
‘κει που οι χαρές είναι σαν τα’αστρα ατέλειωτες …

Δε θέλω να κρατήσει αυτό.
Αυτή η επιθυμία μου να μένω μακριά σου, που μόνο η λογική μου επιβάλλει.
Θέλω αυτή η άρνηση να κρατήσει όσο κρατάει η γραφή στην άκρη του κύματος πάνω στην άμμο, εκεί που σβήνει χωρίς άλλο με μιας…. Και το πετυχαίνω!
Όλα τα χιλιάδες σπαταλημένα χρόνια χωρίς εσένα ήρθαν και κρύφτηκαν στην αγκαλιά μου χτες βράδυ που σε κρατούσα με μόνο μάρτυρά μου τη φεγγαροφωτισμένη κορφή του Άθωνα…
Κατάφερα όμως να σου κλέψω και δυο - τρεις ανάσες, έτσι που μου μιλούσες και σε κράταγα. Κοντινές πολύ, δικές σου...Στις έκλεψα και τις έκρυψα βαθειά μέσα μου.

Γιατί συναντηθήκαμε?
Ποιος ορισμός προσπαθεί να αναιρέσει τη λογική? Γιατί ούτε
Τυχαίο, ούτε λογικό είναι.

πόσο μου έλειψες να ήξερες...

Ξέρω πάντα πως είσαι και τι σε βασανίζει.
Σε αισθάνομαι πάντα όταν είσαι κάπου κοντά …κι ας μη σ’ έχω δει…

παντοτινά

Κριαρίτσι
Μεσημέρι 12 Ιουλίου 2009
Για την Ε.

ο μικρός Δημητράκης ...κολλητός του Βλαστού!!

Ο μικρός Δημητράκης μπήκε στην κουζίνα όπου η μαμά του ετοίμαζε βραδινό.
Πλησίαζαν τα γενέθλιά του και σκέφτηκε ότι ήταν μια καλή ευκαιρία να πει στη
μαμά του τι δώρο ήθελε.
'Μαμά', είπε ο μικρός Δημητράκης 'θέλω ένα ποδήλατο για τα γενέθλιά μου'.
Ο μικρός Δημητράκης ήταν ένας φασαρτζής του κερατά. Και στο σχολείο και στο
σπίτι όλο μπελάδες δημιουργούσε...
Έτσι λοιπόν η μαμά του τον ρώτησε αν πιστεύει ότι το δικαιούται το δώρο.
'Φυσικά', είπε ο μικρός.
Η μαμά του, χριστιανή γυναίκα, ήθελε να βάλει τον γιο της να σκεφτεί τη
συμπεριφορά του όλο τον χρόνο που είχε περάσει.
Έτσι του είπε να πάει στο δωμάτιό του και να σκεφτεί πως φέρθηκε όλους τους
μήνες από τα προηγούμενα γενέθλιά του.
Και μετά, του είπε, να γράψει ένα γράμμα στον θεούλη και να εξηγεί γιατί
αξίζει το ποδήλατο!
Έτσι ο μικρός Δημητράκης πήγε στο δωμάτιό του και άρχισε να γράφει:
-ΓΡΑΜΜΑ 1ο-

Αγαπητέ Θεούλη
Ήμουν πολύ καλό παιδί φέτος και θάθελα ένα ποδήλατο για τα γενέθλιά μου.
Το προτιμώ κόκκινο.

Ο φίλος σου,

Δημητράκης

Ο Δημητράκης όμως ήξερε ότι αυτά που έγραψε δεν ήταν αλήθεια.

Δεν ήταν και τόσο καλό παιδί.

Έτσι, έσκισε το πρώτο γράμμα και ξανάρχισε.

-ΓΡΑΜΜΑ 2ο-

Αγαπητέ Θεούλη
Είμαι ο φίλος σου ο Δημητράκης.
Ήμουν καλό παιδί φέτος και θάθελα ένα κόκκινο ποδήλατο για τα γενέθλιά μου.

Σ' ευχαριστώ

Ο φίλος σου

Δημητράκης

Ήξερε όμως ότι ούτε αυτό ήταν αλήθεια.

Έτσι, έσκισε και αυτό το γράμμα και άρχισε ξανά.

-ΓΡΑΜΜΑ 3ο-

Αγαπητέ Θεούλη
Ήμουν εντάξει τη χρονιά που πέρασε.

Θα 'θελα ένα ποδήλατο για τα γενέθλιά μου.

Δημητράκης

Ο Δημητράκης ήξερε ότι ούτε αυτό το γράμμα μπορούσε να το στείλει στο Θεό.

Έτσι έγραψε το...

-ΓΡΑΜΜΑ 4ο-

Θεέ
Ξέρω ότι δεν ήμουν καλό παιδί φέτος.
Λυπάμαι πραγματικά.
Θα γίνω καλό παιδί όμως αν μου στείλεις ένα ποδήλατο για τα γενέθλιά μου.
Σε παρακαλώ....
Ευχαριστώ

Δημητράκης

Ο μικρός ήξερε όμως, ότι ακόμη κι αν έλεγε αλήθεια, αυτό το γράμμα δεν θα
του έφερνε το ποδήλατο. . ..

Τώρα πια ανησύχησε.
Πήγε στην κουζίνα και είπε στη μαμά του ότι ήθελε να πάει στην εκκλησία.
Η μαμά σκέφτηκε ότι το 'κόλπο' της είχε πιάσει, μια ς και είδε τον μικρό να
είναι σκεφτικός και λυπημένος.

'Πήγαινε, αλλά νά γυρίσεις γρήγορα'.

Ο Δημητράκης πήγε στην εκκλησία της γειτονιάς. Μπήκε μέσα κι έριξε μια ματιά
γύρω του να δει αν ήταν κανένας άλλος εκεί. Προχώρησε προς το ιερό και βρήκε
μια εικόνα της Παναγίας. Πολύ προσεκτικά την ξεκρέμασε και την έχωσε κάτι
από το παλτό του και έφυγε από την εκκλησία τρέχοντας.
Μπήκε γρήγορα στο σπίτι του, χώθηκε στο δωμάτιό του και πήρε μολύβι και
χαρτί.
-ΓΡΑΜΜΑ 5ο-

Θεέ

Έχω στα χέρια μου τη μάνα σου..

Αν θέλεις να την ξαναδείς, στείλε μου το ποδήλατο.

Ξέρεις ποιος.

Χωρίς όρια η βλακεία του Σουφλιά!

ποια προστασία του περιβάλλοντος και περιβαλλοντική πολιτική λέμε ότι δια στόματος του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ ακούγεται τέτοιες βλακείες. Χθες στην συνεδρίαση της Βουλής στη συζήτηση περί ακύρωσης του έργου εκτροπής του Αχελώου με απόφαση του ΣτΕ, ο Σουφλιάς είπε:"ακυρώνεται ένα έργο επειδή εκεί αναπαράγεται η αρκούδα, τα κοράκια και άλλα πράγματα"!!!! Δηλαδή κύριε Σουφλιά να καταστρέψουμε ότι ελάχιστο απέμεινε για την 'κονόμα μερικών αυλικών σας???
Η οφειλή μας να προστατέψουμε ότι έχει απομείνει απο τον αφανισμό που έχει προκαλέσει η δική σας γενειά - παράταξη - παρεά - κλίκα τις τελευταίες δεκαετίες είναι καθαρά ηθική και δεν έχει, τουλάχιστον άμεσο, οικονομικό ανίκρυσμα.
Αν δε σας βολεύει τραβήξτε σπίτι σας!

Έλληνες εναντίον Ελλήνων

Μόλις πρόσφατα τελείωσα ένα βιβλίο που με ταλαιπωρούσε ευχάριστα αρκετό καιρό. Πρόκειται για την έρευνα του κ. Στράτου Δορδανά «Έλληνες εναντίον Ελλήνων» και αφορά το καθεστώς μέσα στο οποίο δημιουργήθηκαν τα τάγματα ασφαλείας στην κατοχική Ελλάδα του ’41 – ’44, τον τρόπο που έδρασαν και πως αυτά συνεργάστηκαν με τις κατοχικές δυνάμεις των Ναζί. Επίσης σκιαγραφεί τις ηγετικές φυσιογνωμίες των ομάδων που έδρασαν στο πλευρό των Γερμανών ενάντια στους Έλληνες με μοναδικό όφελος όπως αποδεικνύεται με στοιχεία την προσωπική ανέλιξη και το κέρδος ανεξαρτήτους τιμήματος. Η σύγχρονη Ελληνική ιστορία ήταν ανέκαθεν εκεί που εστίαζα χρονολογικά το ενδιαφέρον μου μιας και ζούμε ακόμα τις επιπτώσεις των όποιων επιλογών τότε, σε τρανή αντίθεση με την αρχαία και κλασική περίοδο!!!
Ο χαρακτηρισμός «εξαιρετική» δεν επαρκεί για να χαρακτηρίσει την εν λόγο ιστορική έρευνα του Στρ. Δορδανά που ρίχνει φως σε αβυσσοσκότεινες πτυχές της Ελλάδας. Ίσως οι μόνοι που μπορούν να αντιληφθούν το μέγεθος των εγκλημάτων που έγιναν εκείνη την περίοδο είναι όσοι έζησαν τις κτηνωδίες και υπέστησαν την παράνοια των τότε Ελληναράδων. Με πρόφαση τον πατριωτισμό, που στην πραγματικότητα επρόκειτο πέρι εθνικής προδοσίας, ηθικά άρρωστα άτομα προέβησαν σε κτηνωδίες ως βάρος ανθρώπων που προσπαθούσαν να επιβιώσουν εν μέσω της κατοχής.

Σε αρκετές σειρές του βιβλίου ανατρίχιασα σκεπτόμενος 2 πράγματα. Το ένα είναι πως εφόσον έγιναν μία φορά, κάλλιστα θα μπορούσαν να επαναληφθούν οι συγκεκριμένες καταστάσεις υπό τις κατάλληλες συνθήκες. Το δεύτερο, με μεγάλη έκπληξη διέκρινα, διαβάζοντας σχετικά με τους χαρακτήρες των αρχηγών των ταγματασφαλιτών, πολλές ομοιότητες με πρόσωπα της σημερινής Ελλάδας, ακόμα και ίσως ενός ή δυό που γνωρίζω προσωπικά. Τραβηγμένο…? Δεν ξέρω, αλλά έχουν όλα τα ατού να γίνουν μια μέρα δοσίλογοι. Και αυτό είναι που με ανησυχεί περισσότερο. Ότι ζουν ανάμεσά μας…όπως τότε!

12ο αντιρατσιστικό φεστιβάλ

Το τριήμερο που μας πέρασε πραγματοποιήθηκε το 12΄ αντιρατσιστικό φεστιβάλ στο πάρκο της νέας παραλίας στη Θεσσαλονίκη. Το επισκέφθηκα και τις τρεις μέρες θέλοντας να δω γιατί διαφωνώ στο 50% περίπου των θέσεων που αναφέρονται στην αφίσα του φεστιβάλ.
Θεωρώ ότι θα πρέπει κατ'αρχάς να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στην προβολή του ρατσισμού που ευδοκιμεί (και καλλιεργείται έντεχνα από γνωστούς μπουμπούκους - τηλεαστέρες) σε μια χώρα που η μισή της ιστορία έχει να κάνει με τη μετανάστευση του λαού της και που τώρα τα παιδιά πολλών εξ αυτών των μεταναστών έχουν ξεχάσει είτε που γεννήθηκαν, είτε τι τράβηξαν οι γονείς τους για να τους κάνουν πετυχημένους άνεργους επιστήμονες!

Όπως και κάθε τι σε αυτόν τον τόπο, έτσι και οι μετανάστες και ότι τους συνοδεύει, έχει γίνει αντικείμενο προώθησης ιδιοτελών συμφερόντων από ένα μεγάλο ποσοστό φορέων και τάσεων που διατείνονται ως αντιρατσιστές και υπερασπιστές των κυνηγημένων. Λίγες οι πραγματικές φωνές που έχουν ρεαλιστική αντίληψη των θέσεών τους χωρίς να καταφεύγουν σε φασιστικές υπερασπιστηκές διατυπώσεις. Επουδενί λόγο δεν μπορώ να ενστερνιστώ το σύνολο των προτάσεων που γενναία έχουν τυπωθεί στην αφίσα, ζητώντας να υλοποιηθούν καταστάσεις αδιέξοδες για όλους, τόσο για τους Έλληνες, όσο και για τους μετανάστες. Το πρόβλημα πρέπει να αντιμετωπιστεί χωρίς άλλο υπόβαθρο παρά μόνο αυτό του ανθρωπισμού και της αξιοπρέπειας. Οι δύο κυρίαρχες πλευρές που διατυμπανίζουν τις απόψεις τους επι του θέματος (υπερασπιστές,διεθνιστές κάθε λογής - κράτος, παρακράτος,φασισταριό) παραβλέπουν εξωφρενικά το σεβασμό της αξιοπρέπειας των μεταναστών με τη στάση τους και μόνο κάποιες προοδευτικές δυνάμεις φροντίζουν στην ανθρωπιστική του βάση του πρόβλημα.
Φυσικά μεταξύ όλων αυτών στο εν λόγο φεστιβάλ βρίσκουν χώρο δράσης και κάποιοι "επαναστάτες αναρχικοί" με την εξευτελιστική έννοια του όρου, μπερδεύοντας σε ένα ιδεολογικό κοκτέηλ άσχετα μεταξύ του "ποτά"...