Τα πρόβατα και ο τσομπάνης

http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=326572&cid=6

Τι έγινε ρε παιδιά...?
αυτοί που πρέπει να καταδικαστούν για ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ πάλι το συζητάνε βάση των ψήφων που χάνουν..?

μάλλον δεν έχουν πια τα μούτρα να γυρίσουν στις περιφέρειές τους και ξεσηκώθηκαν ενάντια στον τσομπάνη τους.

Εκκλησία ΕΠΕ

Γιαυτό ακριβώς βγήκαμε στους δρόμους φίλοι μου ελβετόψυχοι.
Γιαυτό παλεύουμε 2.300 χρόνια μετά στη γενέτειρα της Δημοκρατίας για τ'αυτονόητα...

Γιατί μεγάλο μέρος των σύγχρονων απομειναριών των Ελλήνων θα πλήρωναν (και πληρώνουν!) για μία πέτρα 10€ "για την ανέγερση του Ι.Ν τάδε"...

ΥΓ:η φωτογραφία είναι τραβηγμένη το Σάββατο 28/5/2011 στον Ι.Ν. Αγ. Φωτίου απέναντι από το Ποσειδώνιο στη Θεσσαλονίκη...

Λευκός Πύργος - ΠΩΛΕΙΤΑΙ

Στιγμές από τα όσα εξελίσσονται τις τρεις τελευταίες μέρες εδώ στη "νύφη του Θερμαϊκού" (αλήθεια ποιος είναι ο γαμπρός??)

Συζητήσεις...
...απόψεις
...θέσεις επαναστατικές
θέσεις χλιαρές...
ελευθερία έκφρασης...
δημιουργία...
σκέψη...

προσμονή!!!

Η οίηση (αλαζονεία) είναι αρρώστια θεόσταλτη...
(Ηράκλειτος, αποσπάσματα για μια Ηθική)

διαβάζω από προχθές που έσβησε φύσικά και όχι στις μνήμες μας ο Θανάσης Βέγγος.
Όλα τα αφιερώματα και τα λόγια σε κάθε είδους δημόσια επικοινωνία μιλάνε για τον άνθρωπο που μας έκανε να γελάμε. Και εδώ έχω τη μεγάλη μου ένσταση. Σχεδόν όλοι λησμονούν το πως αυτός ο Άνθρωπος άφησε το ίχνος του στη ζωή μας. Ξεχνάνε τις μεγάλες του ερμηνείες σε ρόλους τραγικούς, πολιτικούς και κοινωνικούς. Ερμηνείες που ελάχιστοι άλλοι έλληνες ηθοποιοί θα μπορούσαν να αποδώσουν στο βαθμό που αυτός το έκανε. Ερμηνείες σε κλασσικές ταινίες αντιπολεμικές, σε αρχαίες τραγωδίες και στο σύγχρονο ποιοτικό κινηματογράφο. όταν με δυό του λέξεις μας έκανε να βλέπουμε πιο βαθιά και ν'ανατριχιάζουμε.
Όπως και να'χει τα όσα έκανε δε σβήνονται και θα τα θυμόμαστε όποτε τα έχουμε ανάγκη, συνειδητά ή υποσυνείδητα.

μια ξαφνική σκέψη μου ήρθε τώρα και είπα να της φορέσω λόγια εδώ...
Αφορμή στάθηκε κάτι που διάβαζε στο ιστολόγιο ενός φίλου και μέσω των μη εξηγήσιμων διαύλων σκέψης που ονομάζονται "συνειρμοί" κατέληξα εδώ.

Οι φίλοι...
...οι φίλοι που αγαπάμε και μας αγαπάνε πραγματικά και το βλέπεις σε κάθε ευκαιρία.
Οι άλλοι "φίλοι" είναι ίσως απλό pr στις καθημερινές ανάγκες μας, στις συνευρέσεις μας, στην κοινωνικότητά μας.

Για τους πρώτους θέλω να πω. Ή μάλλον θα ήθελα, εάν γινόταν να έφτιαχνα μια παρέα απ'όλους αυτούς και να είμαστε ένα μπουλούκι όπως αυτά, τα παλιά που γύριζαν από εδώ κι από'κει, κάτι σα συμμορία με τις κοινές μας ανησυχίες, τις κοινές μας αγάπες, τα πιστεύω, τις συζητήσεις, τις αμπελοφιλοσοφίες, τις αμέτρητες και ανεκτίμητες στιγμές...

ΟΚ, καταλαβαίνω την ουτοπικότητα του θέματος, μη με παρεξηγείτε. Είπαμε: οι συνειρμοί δεν ελέγχονται!!!

...να φτύσω μέσα με θυμό που οι νέες εποχές
με κάνουνε να μοιάζω με κρετίνο.

κάπως έτσι νιώθω ρε παιδιά, με πολλά πράγματα που βλέπω γύρω μου...