...θα ξαν'ανεβώ

Η τυφλή δικαιοσύνη και τα ζώα - όργανα της τάξης

Άρθρο από το zougla.gr (http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=251133&cid=4)

Ο κύριος Γιώργος συνελήφθη, όπως αναφέρει σε σχετικό ρεπορτάζ της η εφημερίδα «Έθνος», επειδή ζητιάνευε στο Χαϊδάρι. Οι αστυνομικοί τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν στο δικαστήριο. Ο δικαστής τον καταδίκασε για την επαιτεία σε φυλάκιση 10 ημερών. Τελικά κατέληξαν να τον στείλουν, για το έγκλημα αυτό, στις Φυλακές Κομοτηνής. Επειδή ο κατηγορούμενος είναι άνω των 65, η ποινή μειώθηκε στο ήμισυ.

Έτσι ο κύριος Γιώργος μπήκε σε μια κλούβα του Τμήματος Μεταγωγών και ξεκίνησε το μακρύ ταξίδι σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Πέντε μέρες μετά, ο άρρωστος άνθρωπος έφθασε στην Κομοτηνή, όμως η ποινή που έπρεπε να εκτίσει είχε ήδη λήξει…

Ο διευθυντής των φυλακών, Κωνσταντίνος Καπάνταης, όταν είδε αυτόν τον άνθρωπο, τόσο ταλαιπωρημένο, χωρίς να έχει επαφή με την πραγματικότητα, και όταν αντιλήφθηκε τι του είχε συμβεί, έμεινε άναυδος.
Τον περιποιήθηκε όσο μπορούσε, του αγόρασε ένα εισιτήριο για Αθήνα και τον έστειλε πίσω... Από εκείνη τη στιγμή ο κύριος Γιώργος... αγνοείται.

ήξερα ότι η διακιοσύνη είναι τυφλή, αλλά το ότι είναι και απάνθρωπη...?
Δικάζεις έναν με αλτσχάιμερ που συνελήφθη στην Αθήνα, τον καταδικάζεις σε 5 μέρες φυλακή και τον στέλνεις στην Κομοτηνή?????? Έχεις πάει ποτέ όχι με κλούβα, αλλά με απλό ΚΤΕΛ από την Αθήνα στην Κομοτηνή κ. Δικαστά???
και καλά οι δικαστές που ζούνε μέσα σε γυάλα και δεν έχουν την παραμικρή επαφή με την πραγματικότητα, οι μπάτσοι όμως?? καλά τους αποκαλούν ζώα, αν και τα ζώα έχουν πολύ μεγαλύτερη αντίληψη. Αρνούμαι να πιστέψω ότι δεν κατάλαβαν επί 5 μέρες περι τίνος πρόκεται και ότι δεν μπορούσαν να κινήσουν τις αρμόδιες διαδικασίες και υπηρεσίες (βλ. Πρόνοια, ΕΚΑΒ κλπ)

Άναψε το τσιγάρο τη στιγμή που από το ηχείο ακουγόταν o Nick Cave να ξεστομίζει αυτό που χρόνια τώρα πίστευε για το λόγο που τα βράδια έφτιαχνε όνειρα…
Darling, you are the punishment
For all my former sins

…και ταξίδεψε πάλι πιάνοντας την κιθάρα του.
Πίστευε πάντα ότι τίποτα δε γίνεται χωρίς λόγο, επιμένοντας αναίτια σε κάτι που λόγιαζε ιδανικό. Κάποια πράγματα χρειάζονται πολύ χρόνο …πολλές τιμωρίες για να ωριμάσουν και να αποκαλυφθούν δείχνοντας αυτό που στην πραγματικότητα είναι.

Ο τελευταίο στίχος το φώναζε ξεκάθαρα πια

…I let love in

Του Σ. Θεοδωράκη από το www.protagon.gr

Από όλα τα παιδικά παραμύθια εμένα μου άρεσαν εκείνα με τους βασιλιάδες που ντυνόντουσαν ζητιάνοι για να μάθουν πώς ζουν οι απλοί άνθρωποι. Στις εκλογές του 2004 είχα ρωτήσει δημοσίως, από τηλεοράσεως δηλαδή, τον Καραμανλή και τον Παπανδρέου αν έχουν νιώσει ποτέ την ανάγκη να κυκλοφορήσουν μεταμφιεσμένοι ανάμεσα στον κόσμο. Και οι δύο σχεδόν με αποπήραν λέγοντας πως ξέρουν πώς είναι η ζωή. Εγώ αντεπετέθηκα και τους είπα ότι δεν μαθαίνεις τη ζωή από τους συμβούλους. Ούτε από επιθεωρήσεις του τύπου «περιοδεία του αρχηγού στο χωριό σας». Το πόσο τελικά ήξερε ο Καραμανλής την πραγματικότητα το καταλάβαμε, το πληρώσαμε και θα το πληρώνουμε για πολύ ακόμη. Το πόσο ξέρει ο Παπανδρέου τι γίνεται στη κοινωνία μένει ακόμη αδιευκρίνιστο. Η αλήθεια είναι ότι μας έχει μπερδέψει. Τη μια μέρα επιλέγει τον Καμίνη και τον Μπουτάρη κόντρα και στο ίδιο του το κόμμα και κερδίζει, ερμηνεύοντας σωστά το αίτημα για ανανέωση. Και την «επομένη» αναβαθμίζει αποτυχημένους υπουργούς και εμφανίζεται δέσμιος παλιοπασοκικών στερεοτύπων. Αλλά αυτά τα έχουμε ξαναπεί, σημασία έχει τώρα τι κάνουμε.

Βγαίνοντας από τη γυναικεία φυλακή Θηβών λίγο πριν απ' την πρωτοχρονιά ένιωσα ότι είχα αποφοιτήσει από άλλο ένα σχολείο. Από αυτά τα ειδικά σχολεία που μέσα σε 2-3 μέρες μπορούν να σου μάθουν όσα δεν σου έμαθαν δέκα βιβλία και τριάντα διαλέξεις. Ο κόσμος μας λοιπόν έχει πολύ αδικία. Δεν θα σας πω ότι στη φυλακή ανακάλυψα αθώες και άλλα τέτοια κλαψιάρικα. Θα σας πω όμως ότι στην φυλακή βρήκα γυναίκες με 5 -10- 15 χρόνια στην πλάτη τους επειδή έπιναν χασίς ή ηρωίνη και έσπρωχναν και μια δόση στο διπλανό τους πρεζάκι. Ορισμένοι δικαστές από ό,τι φαίνεται ερμηνεύουν τους νόμους όχι με βάση τα ισχύοντα στη κοινωνία αλλά με τις ιδεοληψίες τους και τις αγκυλώσεις τους. Πρόσφατα το δικαστήριο του Αιγαίου έριξε ισόβια σε μια γυναίκα που είχε 2 γραμμάρια χασίς και πούλησε 10 και 12 γραμμάρια ηρωίνης σε δυο συγκατηγορούμενες της. Η ίδια λέει ότι δεν ήταν δική της η ηρωίνη αλλά εγώ σας λέω ότι ας πούμε ότι ήταν. Είναι δυνατόν 20-30 γραμμάρια ουσιών να σημαίνουν ισόβια; Σε ποια ήπειρο ζούμε; Και μετά είναι η αδικία με τις αλλοδαπές. Είναι σαφές ότι φυλακίζονται πιο εύκολα και με μεγαλύτερες ποινές από τις Ελληνίδες καθότι στις περισσότερες φορές εμφανίζονται μόνες και απροστάτευτες στα δικαστήρια. Στη πτέρυγα με τις μωρομάνες βρήκα Αφγανή μητέρα με τρία παιδιά επειδή μπήκε παράνομα στη χώρα! Όπα! Μην τρελαθούμε δηλαδή και εντελώς.

Από τους 128.000 μετανάστες που πέρασαν στην Ελλάδα χωρίς χαρτιά εμείς βρήκαμε να φυλακίσουμε μια μάνα με 3 παιδιά! Ανάλογες αδικίες έχουμε και με τις τσιγγάνες οι οποίες επίσης υπερεκπροσωπούνται στη φυλακή. Και αν υπήρχε ένα αληθινά αριστερό ή τέλος πάντων κοινωνικά ευαισθητοποιημένο κίνημα με αυτά θα έπρεπε να ασχοληθεί και όχι με την προάσπιση των κεκτημένων διαφόρων συντεχνιών. Η ανισότητα που κυριαρχεί στην κοινωνία μας, το «μέσον», οι γνωριμίες, η εξουσία του χρήματος, τα λαδώματα, όλα αυτά που συζητάμε δηλαδή θα είχαν για τους πολιτικούς μας ένα αληθινό πεδίο μελέτης – και δράσης – αν ήθελαν «να λερώσουν λίγο τα χέρια τους». Αντί λοιπόν να παρακολουθούν τα καλοκαίρια ταχύρυθμα μαθήματα στο Κολούμπια ή στην …Κούβα να βρουν ένα τρόπο να μπουν 2-3 μέρες στη φυλακή. Περισσότερα θα μάθουν. Αφήστε που στο διάδρομο μπορεί να ακούσουν ξώφαλτσα και καμιά συμβουλή.
- Να ακούς διπλά και να μιλάς μονά.
- Να μην κρίνεις αν δεν τα γνωρίζεις όλα.

Και αν είναι τυχεροί θα γνώριζαν και την Ιωάννα που θα τους διδάξει τι σημαίνει επανάσταση αλλά και τι σημαίνει συμμετοχή. Η πιο αντάρτισσα ίσως της φυλακής αυτή που μου είπε «να τις γκρεμίσουμε» ήταν η ίδια που συμμετείχε παθιασμένα - και παρότρυνε και τις άλλες κρατούμενες να συμμετέχουν - στον ετήσιο χορό της φυλακής. Η διάθεση της δηλαδή να γκρεμίσει αυτό που την καταπίεζε δεν την εμπόδισε να απολαμβάνει και να βελτιώνει αυτό που ζούσε. Γιαυτό σας λέω πολιτικοί μου, βρείτε τρόπο να μπείτε μέσα και μην φοβάστε, δεν θα σας κρατήσουν.

τρώει την πέτρα σαν ψωμί
ο Καίσαρας Βαλιέχο
άλλο αδερφό δεν έχω...



τελικά!

Πέρα απ' τ' άστρα είν' η δικιά μας γειτονιά
Κατεβήκαμε με γέλια και τα όργανα στον ώμο
Έλα κάντε μας λιγάκι συντροφιά
Κουραστήκαμε απ' το δρόμο

Είχε κρύο από του Δία τη μεριά
Κι η Σελήνη ερημιά καθόλου κόσμο
ʼντε ανάψτε μας μια όμορφη φωτιά
Κουραστήκαμε απ' το δρόμο

Τέτοια νύχτα μαγεμένη και γλυκιά
Μας θυμίζει ένα φθινόπωρο στον Κρόνο
ʼντε ας παίξουμε μια τελευταία πενιά
Όπου να 'ναι ξαναβγαίνουμε στο δρόμο

δεν ξέρω αν πρέπει να κρατήσω το "Πέρα απ' τ' άστρα είν' η δικιά μας γειτονιά",
ή το "Κουραστήκαμε απ' το δρόμο" για αυτό που στριφογυρνά μέσα μου.

...όλα είναι δρόμος

Atenistas και Thessalonikistas

Άντε να ιδρύσουμε και τους Καστοριανίστας!!!
Έχει παραγίνει η μαλακία των Αθηναίων. Οι επαναστάτες του “enter” και του “add friend” ή πως σκατά το λένε αποφάσισαν να δώσουν το παρών με το ξύσιμο των στάσεων και το παρουσιάζουν ως στάση επανάστασης. Ένα ψάξιμο στα προφίλ των μελών του κινήματος αρκεί για να αντιληφθείς την τραγικότητα της κατάστασης. Χλιαρές δράσεις αντίδρασης στη μιζέρια που οι ίδιοι δημιούργησαν και την τρέφουν για να μη χαλάσει η βιτρίνα τους. Άτομα που έχουν μέσα στις προτιμήσεις τους τα Starbucks, το Gucci και το Channel αυτοπροσδιορίζονται ως αγωνιστές.
Αφίσες και δράσεις με πιασάρικους τίτλους: “Met Action” & “Lunch Street Party” για να ευαισθητοποιήσουμε όλα τα παιδιά των Βορείων Προαστείων.

Φυσικά για αντίληψη των πραγματικών προβλημάτων που μας οδήγησαν εδώ και καταστρέφουν την καθημερινότητά μας ούτε λόγος για τον απλό και μόνο λόγο: τι να κάνω με αυτά, αφού δε φροντίζουν το ίματζ μου.
Τώρα και στη Θεσσαλονίκη με ακριβώς ίδιο πατενταρισμένο προφίλ… τυχαίο??


Οι φίλοι υποψήφιοι επαναστάτες της Καλαμπάκας ας περιμένουν μέχρι να βρούμε κάτι πιο εύηχο για την πόλη τους!

viva le revolution

ΥΓ: πρέπει να πλύνω και το μπλουζάκι μου με τον Τσε