Δώρα και κατάρες

Έχετε αναρωτηθεί πόσα πράγματα που μας περιτριγυρίζουν, που τα ζούμε ή που τα αποδεχόμαστε, από άλλους θεωρούνται κατάρες και από άλλους δώρα…?
Το «είθισται» επιβάλλει πολλές φορές τους δικούς του κανόνες χωρίς να ξέρουμε τις περισσότερες φορές γιατί γίνεται έτσι….

Καλό ταξίδι

Είναι κάποιοι άνθρωποι που μιλάνε διαφορετικά, με τη δική τους γλώσσα. Κάποιους τους ξέρουμε, τους έχουμε φίλους μας και πρέπει να θεωρούμε τον εαυτό μας τυχερό όταν συμβαίνει αυτό και άλλους τους γνωρίζουμε μόνο μέσα από τη δουλειά τους.
Με τα έργα τέτοιων ανθρώπων έχουμε περάσει στιγμές όμορφες, δύσκολες, αξέχαστες αλλά στιγμές που θέλουμε να θάψουμε για πάντα βαθειά. Στίχοι και μουσικές που ο καθένας μας βρήκε το δικό του στήριγμα και έδωσε τη δική του ερμηνεία σαν δεκανίκι για να συνεχίσει να περπατάει.

Λόγια που θα ήθελαν να είχα γράψει εγώ για να μπορώ να της τα χαρίζω…

Βαδίζω μαζί σου σε ζωγράφων αυλή
όμως το νιώθω ότι θέλεις να φύγω
κι αν βρίσκομαι μόνος σε μια ξένη γης
συνήθισα να είμαι μόνος

Ποδήλατα οι σκέψεις δίχως φρένα κι αυτές
πηγαίνουμε πάντα άκρη στην άκρη
για να συναντήσουν βραχνούς εραστές
πνοή να τους δώσουν και δάκρυ

...σε μιαν άκρη...

Καράβια μπροστά μου τυφλοί στεναγμοί
βαμμένοι στα γκρι με κοιτάνε
χωρίς να ρωτήσουν πετάνε σχοινί
και πιο μακριά σου με πάνε

Κάτι με σφίγγει θα με λιώσει θαρρώ
όμως μωρό μου πρέπει να φύγω
είν' ο χορός μου μιας πόρνης χορός
μόνο που αξίζει πιο λίγο

...πιο λίγο...
...είν' η αγάπη...


Ένας τέτοιος άνθρωπος έφυγε προχθές Τρίτη από κοντά μας. Έχοντας γράψει τραγούδια που στιγμάτισαν πολλές στιγμές μας, ο Μάνος Ξυδούς άφησε σημαντικό έργο στη σύγχρονη μουσική που ίσως να μην έγινε και τόσο γνωστό.

Καλό ταξίδι

Μια νέα δημοσκόπηση μας προέκυψε τελευταία, σχετικά με την πολιτική και διακυβερνητική ζωή της χώρας μας. Μια δημοσκόπηση που μου θύμισε σε πολύ μεγάλο βαθμό την κατάσταση - όπως την παρουσίαζαν οι τότε δημοσκοπήσεις - που επικρατούσε πριν από τις τελευταίες εκλογές. Το 58,5% των ερωτηθέντων, λέει δηλώνουν "μη ικανοποιημένοι από την απόδοση της κυβέρνησης", ΟΜΩΣ το 49,9% είναι ευχαριστημένοι από τον Παπανδρέου!!
Ρε παιδιά, πριν από τις εκλογές το πιο άχρηστο κόμμα για κυβέρνηση ήταν η ΝΔ, ΟΜΩΣ, ο Κωστάκης ηταν ο καταλληλότερος για πρωθυπουργός!! Πως μας δουλεύουν έτσι ρε παιδιά?????
Το ψάρι λέει ο σοφός λαός, βρωμάει απ'το κεφάλι και όποιος δεν ακούει το σοφό λαό το τρώει το κεφάλι του. Όπως το έφαγε και μέχρι πρότινος "καταλληλότερος για πρωθυπουργός" ...

ουστ

συμβαίνουν πράγματα στην καθημερινότητά μας που έρχονται να επιβεβαιώσουν τον κανόνα που λέει ότι δεν αξίζει να κάνεις τίποτα. Όσο κι αν πιστεύεις σε έναν στόχο, όσο κι αν οι αρχές σου, σου επιβάλλουν μια πορεία, κάποια μικρά πράγματα έρχονται να επιβεβαιώσουν το γεγονός του ότι αξίζουμε το παραμικρό εκατοστό του πάτου στον οποίο βρισκόμαστε ως λαός. Δεν είναι τυχαίο το ότι υπάρχει αυτή η καφρίλα διάσπαρτη παντού. Ένας φίλος μου είπε μια φορά: "ενίοτε όταν τσατίζεσαι κάνε τουμπεκί. Σε βοηθάει για να δεις πόσο σε περνάνε για χαζό..."
Πολύ καφρίλα ρε παιδιά... πολύ καφρίλα!!

Όλα αυτά που λες τα ξέρω
όλα τα 'χω ξαναδεί
Ρίχνω στάχτη μες τα μάτια
και αράζω παρακεί

αλλοτρίωση

Μέρες τώρα αυτή η λέξη τριγυρνά στο μυαλό μου και όσο αυτό συμβαίνει, τόσο συχνότερα την βλέπω να εμφανίζεται μπροστά μου.
Έχετε σκεφθεί ποτέ πόσες πτυχές και φάσεις της ζωής μας υπακούν στο νόμο της αλλοτρίωσης και επηρεάζονται από αυτήν?? Βαθύτερες έννοιες όπως οι αρχές μας, οι έρωτές μας, τα πιστεύω μας ή η καθημερινή συμπεριφορά μας παρασυρμένη από μια παλίρροια συμβιβασμών, αλλοτριώνονται και απομακρύνονται από αυτό που εξαρχής θεωρούμε ως ιδανικό και θέλουμε να πολεμήσουμε για την επίτευξή του. Θα μου πείτε τώρα: και την εμπειρία και τη διαλλακτικότητα που τα πας??
Ίσως τα δυο αυτά στοιχεία να είναι τελικά οι καλύτεροι σύμμαχοι της αλλοτρίωσης γιατί επεμβαίνουν στη ζωή μας προσπαθώντας να φέρουν εμάς στα μέτρα των γύρω μας αντί να εκβιάζουν την επίτευξη του ιδανικού.
Δεν ξέρω, αλήθεια ποιο από τα δύο – ή ίσως κάποια τρίτη επιλογή – είναι η σωστή, βλέπω όμως ολοένα και περισσότερο να απομακρύνεται η θεωρία από την πράξη, γιατί στη θεωρία είναι που όλα είναι ιδανικά. Όταν όμως έρχεται η στιγμή που πρέπει να τα εφαρμόσεις, αρχίζει η λεγόμενη «αλλοτρίωση» και ολοένα και περισσότερο νερό ρίχνουμε στο κρασί μας. Μη μου πείτε τώρα ότι δε συμβαίνει και σε σας…