.






Της παπαρούνας τον ανθό

να μη τόνε μυρίσεις

Γιατί σε μένα μάτια μου

μια μέρα θα γυρίσεις

Να μου γυρέψεις τη φωτιά

και του τρελού το χάδι









.

Δήμος Θεσσαλονίκης

όλοι έχουμε κάποιες αρχές και κάποια πιστεύω βάση των οποίων πορευόμαστε.
Έρχονται κάποιες στιγμές που πρέπει να παλέψουμε για να πετύχουμε όσα πιστεύουμε και σε αυτήν τη μάχη αρκετές φορές δεν είμαστε μόνοι. Κάποιες μάχες τις δίνεις με ανθρώπους με τους οποίους έχεις κοινά ιδανικά και στόχους. Έρχονται εκείνες οι μαγικές στιγμές που αν είσαι στη σωστή θέση γίνεσαι το μέσο και το όχημα που υλοποιεί στόχους και ιδανικά πολλών ανθρώπων που δεν ξέρουν πως να βοηθήσουν και η μαγεία αυτή σε πλυμμηρίζει μ'ένα παράξενο συναίσθημα ολοκλήρωσης...
Μέσα σ'αυτές τις προσπάθειες ανθρωπισμού συναντάς και κάποια ψυχικά παχύδερμα που από το βόλεμα έχουν ξεχάσει ότι γεννήθηκαν από ανθρώπους και χρωστάνε σε αυτούς. Βολεμένοι πίσω από ένα γραφείο θεωρούν τη μονιμότητα και τη θέση τους κεκτημένο, αδιαφορώντας για οτιδήποτε πέραν της πασιέντζας που παίζουν ολημερίς στον υπολογιστή...
Αγαπητά υποκείμενα στο γραφείο του δημάρχου Θεσσαλονίκης μην ανησυχείτε για το μέλλον σας. Πάντα θα υπάρχει ένας ατσαλάκωτος τον οποίο θα υπηρετείτε και οποίος θα σας ρίχνει μια φτυαριά άχυρο να μην πεθάνετε της πείνας...

.







Ψάχνω την πέτρα για να σπάσω τις βιτρίνες σου

..να βάλω φωτιά στους νόμους σου...











.

.







ο κόσμος δεν κερδίζεται με προσευχές






δανεισμένο από τους Ωχρά Σ.

Εαυτέ μου αποκλειστικέ

Εσωτερική Διαδρομή

Απελπίζομαι καθολικά
φώτα ανάβουνε και σβήνουν ξαφνικά
άσκοπα ξενύχτια με πολιορκούν
μουσικές θανάτου μέσα μου ξυπνούν

Εαυτέ μου αποκλειστικέ
το παρόν σου είναι κάτι σαν ποτέ
τα μπαράκια τα χωνεύουν οι καπνοί
έρωτες φευγάτοι πυροβολισμοί

Το ένστικτό μου δεν μου απαντά
όλα ορίζονται με πλάνα μαζικά
ό,τι αγαπώ εξαϋλώνεται
σλόγκαν διαφημιστικό και σώνεται

Αδιέξοδο νυχτερινό
σα βαλσάκι σ' ένα φιλμ εμπορικό
χίλιοι τοκογλύφοι με κυκλώνουνε
με δημοπρατούνε και μαλώνουνε

Απουσίες μου ανώνυμες
και φυγές μου τόσο ηλίθια νόμιμες
αν υπάρχει κάτι πρέπει να το βρω
μην τους δώσω την χαρά και τρελαθώ

Ξημερώνει με βεγγαλικά
όλα πήγαν από την αρχή στραβά
αϋπνίες τάχα είπα ερωτικές
κι από κάτω χόρευαν οι αναστολές

κάποιοι στίχοι που κρύβουν τις εσωτερικές διαδρομές αρκετών ανθρώπων τις τελευταίες μέρες μεταξύ αυτών και μένα με έναν αλλόκοτο αισιόδοξο τρόπο, παρόλη την αρνητικότητα των στίχων. Κρύβουν μια αυτοανακάλυψη που χρωστάμε όλοι στους εαυτούς μας...

Πάντα διαχρονικό..

Λόγια ενός φίλου...

.





Όσα λιγότερα χρειάζεσαι για να ζήσεις

τόσο πιο εύκολο είναι να τα έχεις όλα!


Το είπε χθες ένας πολύ καλός φίλος (Χ.Β.) σε συζήτηση φιλοσοφικού περιεχομένου...

Πόσο δίκιο έχει...

Μέχρι ποιου σημείου είσαι διατεθειμένος να φτάσεις καταστρατηγώντας βασικές σου αρχές και πιστεύω, προκειμένου να υλοποιήσεις άλλες σου αρχές και πιστεύω??