Κακοκαιρίας διάλογοι

Διόδια Τεμπών Σάββατο 16 Φεβρουαρίου 2008. Ώρα:20:10
Αστυνομικός:Καλησπέρα.Δεν μπορείτε να συνεχίσετε, θα χρειαστεί να περιμένετε λίγη ώρα εδώ μέχρι τα εκχιονιστικά να καθαρίσουν το δρόμο.
Έλλην οδηγός:τι λες ρε παλλικάρι τώρα? ξέρεις από που έρχομαι? δε σταματάω τώρα με τίποτα!
Αστυνομικός:δε γίνεται να πάτε παρακάτω.Είναι μόνο για 20 λεπτά η καθυστέρηση. Κάντε λίγο υπομονή. Πρόκειται για την ασφάλεια όλων σας.
Έλλην οδηγός:ποια ασφάλεια ρε μεγάλε?Ξέρεις εσύ αν εγώ οδηγάω καλά ή όχι?σε παρακαλώ τώρα!(και γκαζώνει να φύγει)
Αστυνομικός: κάνε ότι θέλεις! Σας βαρέθηκα!

Ο παραπάνω διάλογος είναι φανταστικός,παρόμοιος όμως με δεκάδες έντονους διαλόγους που έχω ακούσει σε παρόμοιες καταστάσεις στις εθν. οδούς, λόγο της συμμετοχής μου στο μηχανισμό αντιμετώπισης τέτοιων φαινομένων.
Αξίζουν συγχαρητήρια όλοι όσοι παλεύουν να αντιμετωπίσουν τέτοιες καταστάσεις και να υλοποιήσουν τις πλεόν καταστροφικές οδηγίες που εκπονούν οι καρεκλοκένταυροι διοικούντες στην Αθήνα. Σχέδια που δυστυχώς προκαλούν παρά λύνουν προβλήματα και η όποια επιτυχής αντιμετώπιση των καταστάσεων που προκύπτουν, οφείλεται στο φιλότιμο και την ευσυνειδησία των ανθρώπων που ξενυχτάνε υπό δύσκολες συνθήκες στη μέση του πουθενά, είτε είναι αστυνομικοί, είτε οδηγοί εκχιονιστικών, είτε πυροσβέστες ή εθελοντές. Εύλογα θα πει κάποιος:είναι η δουλειά τους. Σίγουρα είναι, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι δουλειά τους να γίνονται αποδέκτες συμπεριφορών όπως της παραπάνω περιγραφής. Θυμάμαι το 2001 στις χιονοπτώσεις που απέκλείσαν την Εθν. οδό από τη Θήβα μέχρι την Αθήνα, ήμουν στο 90ο χιλιόμετρο και 3-4 οδηγοί φορτηγών απειλούσαν ευθέως τον αστυνομικό που δεν τους επέτρεπε να συνεχίσουν.Ήταν οι ίδιοι οδηγοί που 4 χλμ πιο πίσω είχαν "διπλώσει" με τις νταλίκες τους και κλείσαν την εθν. οδό με συνέπεια να εγκλωβιστούν 400 ιχ και 12 λεωφορεία!!!
Η νοοτροπία είναι αυτή που προκαλεί όλα τα προβλήματα και όχι τα καιρικά φαινόμενα.Νοοτροπία όπως αυτή των υπευθύνων της ομάδας προσκόπων που υπό τις δεδομένες προβλέψεις των μετεωρολόγων την παρασκευή, ξεκίνησαν να πάνε σε κάποιο ορειβατικό καταφύγιο με συνέπεια να αποκλειστούν και να χρειαστεί η επέμβαση διασωστών.Νοοτροπία όπως των χιλιάδων οδηγών της περιγραφής μου στην αρχή.
Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με το ότι την ευθύνη του σχεδιασμού αντιμετώπισης την έχουν άτομα που ουδεμία εκπαίδευση επι του αντικειμένου έχουν, δημιουργούν κάθε φορά καταστάσεις χάους αρκετά πολυπλοκότερες από αυτές που επικρατούν στο Σύμπαν!!!
Δε θα πρέπει να λησμονήσω τη γελοιότητα της πλειοψηφίας των δημοσιογράφων που τραγικοποιούν χάριν τηλεθέασης τα πάντα!
άντε και καλό παγετό!!!

Κάποια μικρά καθημερινά πράγματα

Σίγουρα τυχαίνει συχνά και σε πολύ κόσμο εκεί που είσαι χάλια και η διάθεση έχει πιάσει πάτο να συμβαίνει ή να ακους κάτι που λειτουργεί καταλυτικά στον ψυχισμό σου. Υπάρχουν φορές - αρκετά συχνά - που σκεφτόμαστε ή νιώθουμε κάτι και δεν το εκφράζουμε.Κάτι όμορφο, ή κάτι καλό. Κάτι που αν το λέγαμε θα προκαλούσε ευχάριστα συναισθήματα, είτε σε μας, είτε στο πρόσωπο στο οποίο απυθείνεται, κι όμως δεν το κάνουμε. Κρατάμε πολλά πράγματα για μας με το φόβο μην παρεξηγηθούμε ή δείξουμε ευάλωτοι σε οποιαδήποτε μορφή. Συμπλεγματική συμπεριφορά που μόνο ζημιά μας κάνει, σε μας και κατ'επέκταση στους γύρω μας. Άλλες φορές η μουντάδα της καθημερινότητας ισοπεδώνει κάθε καλή πρόθεση μπροστά στο μικρό ή μεγάλο γολγοθά του καθενός...

Η έκφραση των σκέψεών μας, δηλαδή με άλλα λόγια η ειλικρινής συμπεριφορά μας, ειδικότερα αν πρόκειται για θετικά πράγματα, είναι κάτι που τρέφει τις πραγματικές φιλίες ή σχέσεις. Κάνω αυτά τα σχόλια ορμώμενος από τον εαυτό μου που λειτουργώ έτσι σε μεγάλο βαθμό. Χθες - ίσως να βοήθησε και η μέρα - είπα κάτι σε μια φίλη. Κάτι τόσο απλό, όμως συνάμα τόσο όμορφο που "έφτιαξε" και τη δική μου διάθεση και σίγουρα τη δική της...
Φυσικά δεν είναι λίγες οι φορές που αυτή μας την ειλικρίνεια την πληρώνουμε με διάφορους τρόπους."Πληρωμή" που έχει να κάνει με τον εγωισμό, ειδικότερα σε ότι αφορά σχέσεις μεταξύ ανδρών και γυναικών. Το σημαντικό όμως είναι ότι αν πραγματικό πιστεύουμε αυτό που λέμε ή κάνουμε, στο τέλος τα έχουμε καλά με το εαυτό μας γεγονός εξαιρετικά σημαντικό.

καλημέρα και καλή βδομάδα

πόσο ανησυχητικά τυπικές ακούγονται οι παραπάνω απλές ευχές συγκρινόμενες με αυτό που ακούσαμε χθες βράδυ:βρέφος μιας μέρας βρέθηκε ημίγυμνο σε κάδο σκουπιδιών!
Ξεκίνησε δηλαδή τη ζωή του μέσα στα σκουπίδια, έτσι απλά, από μια μάνα που το πέταξε, έτσι απλά!ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ!
Όταν με το καλό μεγαλώσει αυτό το παιδί θα θέλει να γνωρίσει τη μάνα του ή όχι? και αν τη δει μπροστά του τι θα κάνει και τι θα αισθανθεί?
Πιστεύω ότι ο πιο ισχυρός δεσμός που υπάρχει στο σύμπαν είναι της μάνας με το παιδί και όμως για κάποιους λόγους υπάρχουν φορές που και αυτός σπάει.
Σε τέτοιες στιγμές είναι που σταματάει η λογική. Δεν ξέρω αν και με ποιο τρόπο πρέπει να τιμωρηθεί η εν λόγο μάνα. Ίσως η μεγαλύτερη τιμωρία έρθει από μόνη της για την ίδια με το χρόνο όταν αντιληφθεί τι έκανε...

Αλίμονο στα πρόβατα που είναι περίφανα για τον τσοπάνη τους...
Μια ζωή θα είναι πρόβατα!!

....

Τυχαίνει φορές που βλέπω τα όνειρα πριν κοιμηθώ και τότε είναι τα πιο ωραία…
Είναι πιο όμορφα γιατί τα μπερδεύεις με την πραγματικότητα
και χάνεσαι σ’έναν κόσμο αλλιώτικο

Άλλοτε πάλι ακούς ένα τραγούδι και κολλάς.
Σου χαράζει τους στίχους του απ’ευθείας στην καρδιά
και σου ξεγεννάει τα πιο βαθειά συναισθήματα.
Και καμία άλλη σκέψη δε σε στρέφει αλλού, παρά μόνο να ακούς

«Σώπα» λέει ο ποιητής και λέει τόσα πολλά
Γιατί πάντα αυτοί που έχουν να πουν τα πιο πολλά, μιλάνε λιγότερο απ’όλους?

Δεν θέλω να'μαι ένας ακόμα παγωμένος ποταμός
Ένας ακόμα που φοβήθηκε να πάει παρακάτω
Ούτε με νοιάζει αν θα με πνίξει η φυλακή σου
Θέλω να είμαι η μουσική που ξαγρυπνάει μαζί σου
Γ. Αγγελάκας

Όταν οι συμπτώσεις παραείναι πολλές...

Κάποια παλιά καραβάνα στο στρατό (αξιωματικός) έλεγε:
"την πρώη φορά είναι τυχαίο,τη δεύτερη φορά είναι σύμπτωση και την τρίτη φορά είναι προδοσία"!!! Κάπως έτσι και τώρα με τα επεισόδια στην Αθήνα, μόνο που δεν είναι η τρίτη φορά...
Αυτό που δεν μπορώ είναι να με περνάνε για ηλίθιο, αν και κάποιος φίλος μου ακολουθεί την τακτική του να μη λέει τίποτα για να βλέπει που πάει το θέμα.

Το θέμα "Ζαχόπουλου" μάλλον ωχρειά μπροστά σε αυτό που πήγε (πάει) να αποκαληφθεί με τη Siemens και άρχισαν να αυξάνονται οι παλμοί στις καρδιές κάποιων. Στα λίγα αυτά θέματα που όσοι κρατούν κατά καιρούς τα ηνία αυτού του καρυδότσουφλου, συμφωνούν και κάνουν πλάτες ο ένας στον άλλο.Παίζονται ασύλληπτα φράγκα. Απίστευτα πολλά λεφτά...
Μέχρι τώρα σου λέει εντάξει:θα το κουκουλώσουμε, θα το μπερδέψουμε, κάτι θα γίνει τέλος πάντων θα περάσει η μπόρα της Ζαχοπουλιάδας χωρίς να πάθει κανένας τίποτα εκτός από τους 2-3 αποδιοπομπαίους τράγους που ήδη πρωταγωνιστούν. Αυτό τώρα με τη Siemens πως θα το καλύψουμε??? Τι τραβάει το ενδιαφέρον?: η δράση και σεξ.Σεξ είχαμε στο τρέχον σκάνδαλο, μην βάλουμε το ίδιο έργο...Απλά επεισόδια μεταξύ κουκουλοφόρων και ΜΑΤ είναι τετριμμένο, άρα τί θέλουμε? κάτι δυνατό!! Κάτι ασυνήθιστο! Πάλι καλά που δεν ξεπρόβαλε κανένα άλλο συμβάν με τίποτα ξεχασμένα στελέχη της 17Νοέμβρη ή κάτι παρόμοιο.
Δε θα πω πάλι τα ίδια για το ότι φταίμε εμείς οι ίδιοι...

Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα...

Οι χαμένοι θεματοφύλακες

Αφορμή για τη σημερινό μου post πήρα από το σχόλιο του blog του "κομιστή" σχετικά με την παρουσία και συμμετοχή στη σύγχρονη Ελληνική πραγματικότητα των πνευματικών ανθρώπων του τόπου. Θέλω να παραθέσω και'γω την άποψή μου πάνω στο θέμα γιατί πρόκειται για ένα θέμα άκρως σημαντικό, όχι μόνο για την ιστορία μας, αλλά και για την καθημερινή αξιοπρέπεια, τον καθημερινό πολιτισμό μας, την ποιότητα στην πολιτική μας και σε πάρα πολλά ακόμα θέματα. Οι πνευματικοί άνθρωποι μιας χώρας, ενός έθνους δεν βαφτίζονται από κάποιον, αλλά έμμεσα με τις πράξεις τους γίνονται θεματοφύλακες των πιο θεμελιακών αρχών και αξιών. Εκεί ακριβώς που που πάσχουμε ως κοινωνία και ως χώρα σήμερα. Διάβασα σήμερα στο ίδιο blog σχετικά με την επιστροφή της σωρού ενός νέου Έλληνα από το εξωτερικό και για το γολγοθά που αντιμετωπίζει η οικογένειά του, γεγονός που με εξόργισε. Είναι αδιανόητο μια χώρα να μην φροντίζει σε περίπτωση αδυναμίας της οικογενείας για την επαναφορά ενός νεκρού στην πατρίδα του. Στα σχολεία μαθαίναμε ότι στην αρχαίοτητα σταματούσαν οι πόλεμοι για να περισυλλέξουν τους νεκρούς... Πρόκειται για τον ίδιο πολιτισμό που επικαλλούμαστε κάθε φορά που θέλουμε να εξυψώσουμε τους "πολιτισμένους" εαυτούς μας έναντι των βαρβάρων. ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ!
Είναι αναγκαίο όσο ποτέ άλλοτε οι πνευματικοί άνθρωποι να κινηθούν και να διαφυλάξουν τις αρχές μας ως έθνος. Είτε έμμεσα, είτα άμεσα μέσα από το έργο και το λόγο τους. Το βέβαιο είναι πως θα βρουν σύμφωνους σε αυτό την πλειοψηφία των νέων και θα εκπλαγούν γι αυτό.
Αναρωτήθηκα ποιος μπορεί να χαρακτηριστεί "πνευματικός". Τί χαρίσματα πρέπει να διαθέτει για να βαφτιστεί έτσι.Κατέληξα σε πολύ αόριστη απάντηση, για τον απλούστατο και μόνο λόγο ότι για κάποιους ανθρώπους που ξέρω, όχι προσωπικά,αλλά μέσω του έργου τους και δεν είναι ούτε συγγραφείς, ούτε πανεπιστημιακοί, όυτε τίποτα απ'αυτά, γνωρίζω ότι επιτελούν αξιοθαύμαστο σχετικό έργο.
Ο πολιτισμικός πλούτος μας είναι ανυπολόγιστος σε όλο το εύρως της έννοιας του όρου. Δυστυχώς αναλωνόμαστε σε κουτσομπολίστικες πρακτικές και αρκούμαστε στο βόλεμα του κώλου μας.Πέρα από αυτό ας γίνει ότι θέλει! Αυτή η στάση μας οδήγησε στον πάτο του βαρελιού.Αναρωτιέμαι και'γω, όπως και πολλοί άλλοι φίλοι αν έχει παρακάτω...