Νίτσε

Ο άνθρωπος είναι ένα βρόμικο ποτάμι. Πρέπει να είσαι θάλασσα για να μπορείς να δέχεσαι ένα βρόμικο ποτάμι χωρίς να λερώνεσαι

Νίτσε

Διάβαζω τώρα τελευταία κάτι του Νίτσε και όταν ρώτησα κάποιον αν πρέπει να ανησυχώ για το ότι συμφωνώ μαζί του, μου είπε "οχι, αλλά μην το πεις παραέξω"...!!

Μεθόντας πάνω στα κύματα αγνοούσε τον τρόπο
που η νύχτα μπορεί και φέρνει το φως και η μέρα το σκοτάδι.
Μόνος, παρέα με εκατομμύρια ανάσες πέτρινες αλμυρά βρεγμένες
γιγαντωνόταν μπροστά στην αποροία των βλεμμάτων.
Άθελα του έφτιαχνε σύμπατα ξαρμυρισμένα τρίβοντας αναμεσα
στα βότσαλα τα θέλω του...

...κ'ύστερα τα συμφωνούσε με το διάολο
που κοίταζε ειρωνικά.

Πόσο δυνατά λόγιαζε πράγματα φτηνά...?

Ήταν σα σκυλί δαρμένο που λυσσασμένο πια δάγκωνε τον αφέντη του,
χωρίς να θέλει να τον πονέσει.

Χρόνια φτιαγμένα από στιγμές και γεμισμένα από σκόνη
τόσο νόστιμη όσο ένα ποτήρι νερό όταν διψάς

Καλό ξημέρωμα πάλι..

Τα πρόβατα και ο τσομπάνης

http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=326572&cid=6

Τι έγινε ρε παιδιά...?
αυτοί που πρέπει να καταδικαστούν για ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ πάλι το συζητάνε βάση των ψήφων που χάνουν..?

μάλλον δεν έχουν πια τα μούτρα να γυρίσουν στις περιφέρειές τους και ξεσηκώθηκαν ενάντια στον τσομπάνη τους.

Εκκλησία ΕΠΕ

Γιαυτό ακριβώς βγήκαμε στους δρόμους φίλοι μου ελβετόψυχοι.
Γιαυτό παλεύουμε 2.300 χρόνια μετά στη γενέτειρα της Δημοκρατίας για τ'αυτονόητα...

Γιατί μεγάλο μέρος των σύγχρονων απομειναριών των Ελλήνων θα πλήρωναν (και πληρώνουν!) για μία πέτρα 10€ "για την ανέγερση του Ι.Ν τάδε"...

ΥΓ:η φωτογραφία είναι τραβηγμένη το Σάββατο 28/5/2011 στον Ι.Ν. Αγ. Φωτίου απέναντι από το Ποσειδώνιο στη Θεσσαλονίκη...

Λευκός Πύργος - ΠΩΛΕΙΤΑΙ

Στιγμές από τα όσα εξελίσσονται τις τρεις τελευταίες μέρες εδώ στη "νύφη του Θερμαϊκού" (αλήθεια ποιος είναι ο γαμπρός??)

Συζητήσεις...
...απόψεις
...θέσεις επαναστατικές
θέσεις χλιαρές...
ελευθερία έκφρασης...
δημιουργία...
σκέψη...

προσμονή!!!

Η οίηση (αλαζονεία) είναι αρρώστια θεόσταλτη...
(Ηράκλειτος, αποσπάσματα για μια Ηθική)

διαβάζω από προχθές που έσβησε φύσικά και όχι στις μνήμες μας ο Θανάσης Βέγγος.
Όλα τα αφιερώματα και τα λόγια σε κάθε είδους δημόσια επικοινωνία μιλάνε για τον άνθρωπο που μας έκανε να γελάμε. Και εδώ έχω τη μεγάλη μου ένσταση. Σχεδόν όλοι λησμονούν το πως αυτός ο Άνθρωπος άφησε το ίχνος του στη ζωή μας. Ξεχνάνε τις μεγάλες του ερμηνείες σε ρόλους τραγικούς, πολιτικούς και κοινωνικούς. Ερμηνείες που ελάχιστοι άλλοι έλληνες ηθοποιοί θα μπορούσαν να αποδώσουν στο βαθμό που αυτός το έκανε. Ερμηνείες σε κλασσικές ταινίες αντιπολεμικές, σε αρχαίες τραγωδίες και στο σύγχρονο ποιοτικό κινηματογράφο. όταν με δυό του λέξεις μας έκανε να βλέπουμε πιο βαθιά και ν'ανατριχιάζουμε.
Όπως και να'χει τα όσα έκανε δε σβήνονται και θα τα θυμόμαστε όποτε τα έχουμε ανάγκη, συνειδητά ή υποσυνείδητα.