Τρίτη 11 Ιανουαρίου 2011
Πέρα απ' τ' άστρα είν' η δικιά μας γειτονιά
Κατεβήκαμε με γέλια και τα όργανα στον ώμο
Έλα κάντε μας λιγάκι συντροφιά
Κουραστήκαμε απ' το δρόμο
Είχε κρύο από του Δία τη μεριά
Κι η Σελήνη ερημιά καθόλου κόσμο
ʼντε ανάψτε μας μια όμορφη φωτιά
Κουραστήκαμε απ' το δρόμο
Τέτοια νύχτα μαγεμένη και γλυκιά
Μας θυμίζει ένα φθινόπωρο στον Κρόνο
ʼντε ας παίξουμε μια τελευταία πενιά
Όπου να 'ναι ξαναβγαίνουμε στο δρόμο
δεν ξέρω αν πρέπει να κρατήσω το "Πέρα απ' τ' άστρα είν' η δικιά μας γειτονιά",
ή το "Κουραστήκαμε απ' το δρόμο" για αυτό που στριφογυρνά μέσα μου.
...όλα είναι δρόμος
Τρίτη 4 Ιανουαρίου 2011
Atenistas και Thessalonikistas
Άντε να ιδρύσουμε και τους Καστοριανίστας!!!
Έχει παραγίνει η μαλακία των Αθηναίων. Οι επαναστάτες του “enter” και του “add friend” ή πως σκατά το λένε αποφάσισαν να δώσουν το παρών με το ξύσιμο των στάσεων και το παρουσιάζουν ως στάση επανάστασης. Ένα ψάξιμο στα προφίλ των μελών του κινήματος αρκεί για να αντιληφθείς την τραγικότητα της κατάστασης. Χλιαρές δράσεις αντίδρασης στη μιζέρια που οι ίδιοι δημιούργησαν και την τρέφουν για να μη χαλάσει η βιτρίνα τους. Άτομα που έχουν μέσα στις προτιμήσεις τους τα Starbucks, το Gucci και το Channel αυτοπροσδιορίζονται ως αγωνιστές.
Αφίσες και δράσεις με πιασάρικους τίτλους: “Met Action” & “Lunch Street Party” για να ευαισθητοποιήσουμε όλα τα παιδιά των Βορείων Προαστείων.
Φυσικά για αντίληψη των πραγματικών προβλημάτων που μας οδήγησαν εδώ και καταστρέφουν την καθημερινότητά μας ούτε λόγος για τον απλό και μόνο λόγο: τι να κάνω με αυτά, αφού δε φροντίζουν το ίματζ μου.
Τώρα και στη Θεσσαλονίκη με ακριβώς ίδιο πατενταρισμένο προφίλ… τυχαίο??
Οι φίλοι υποψήφιοι επαναστάτες της Καλαμπάκας ας περιμένουν μέχρι να βρούμε κάτι πιο εύηχο για την πόλη τους!
viva le revolution
ΥΓ: πρέπει να πλύνω και το μπλουζάκι μου με τον Τσε
Έχει παραγίνει η μαλακία των Αθηναίων. Οι επαναστάτες του “enter” και του “add friend” ή πως σκατά το λένε αποφάσισαν να δώσουν το παρών με το ξύσιμο των στάσεων και το παρουσιάζουν ως στάση επανάστασης. Ένα ψάξιμο στα προφίλ των μελών του κινήματος αρκεί για να αντιληφθείς την τραγικότητα της κατάστασης. Χλιαρές δράσεις αντίδρασης στη μιζέρια που οι ίδιοι δημιούργησαν και την τρέφουν για να μη χαλάσει η βιτρίνα τους. Άτομα που έχουν μέσα στις προτιμήσεις τους τα Starbucks, το Gucci και το Channel αυτοπροσδιορίζονται ως αγωνιστές.
Αφίσες και δράσεις με πιασάρικους τίτλους: “Met Action” & “Lunch Street Party” για να ευαισθητοποιήσουμε όλα τα παιδιά των Βορείων Προαστείων.
Φυσικά για αντίληψη των πραγματικών προβλημάτων που μας οδήγησαν εδώ και καταστρέφουν την καθημερινότητά μας ούτε λόγος για τον απλό και μόνο λόγο: τι να κάνω με αυτά, αφού δε φροντίζουν το ίματζ μου.
Τώρα και στη Θεσσαλονίκη με ακριβώς ίδιο πατενταρισμένο προφίλ… τυχαίο??
Οι φίλοι υποψήφιοι επαναστάτες της Καλαμπάκας ας περιμένουν μέχρι να βρούμε κάτι πιο εύηχο για την πόλη τους!
viva le revolution
ΥΓ: πρέπει να πλύνω και το μπλουζάκι μου με τον Τσε
Τρίτη 28 Δεκεμβρίου 2010
Τετάρτη 22 Δεκεμβρίου 2010
άκου τα λόγια
Θαμπώσαν οι ανάσες μας στο τζάμι
κι εσύ μιλάς για χρόνια της αρμύρας
μπροστά σε αδειανά μπουκάλια μπύρας
με βλέμμα καρφωμένο στο ταβάνι
Έξω κυλάει της πόλης το ποτάμι
δε μου 'πες στα ταξίδια σου τι είδες
αν όπως πήγες γύρισες δεν πήγες
στου κόσμου το πολύχρωμο χαρμάνι
Δώσε μου την αρμύρα σου και πάρε τη βροχή μου
κι άκου τα λόγια που έλεγαν οι μύστες της ερήμου
φωτιά γυρεύει η φωτιά και η αγάπη πόνο
τον εαυτό σου δε θα βρεις αν δεν χαθείς στον κόσμο
Θαμπώσαν οι ανάσες μας το τζάμι
κι εσύ μ' ένα δαφνόφυλλο στα χείλη
πώς θα 'σαι πάντα λες σκιά μου φίλη
και στρίβεις μ' ένα αντίο στο λιμάνι
υπάρχουν στίχοι και μουσικές που κρύβουν μια μαγεία.
λόγια που καθρεφτίζεσαι μέσα τους εσύ και κάποια αγάπη...
...και συνεχίζουμε να παίζουμε
κι εσύ μιλάς για χρόνια της αρμύρας
μπροστά σε αδειανά μπουκάλια μπύρας
με βλέμμα καρφωμένο στο ταβάνι
Έξω κυλάει της πόλης το ποτάμι
δε μου 'πες στα ταξίδια σου τι είδες
αν όπως πήγες γύρισες δεν πήγες
στου κόσμου το πολύχρωμο χαρμάνι
Δώσε μου την αρμύρα σου και πάρε τη βροχή μου
κι άκου τα λόγια που έλεγαν οι μύστες της ερήμου
φωτιά γυρεύει η φωτιά και η αγάπη πόνο
τον εαυτό σου δε θα βρεις αν δεν χαθείς στον κόσμο
Θαμπώσαν οι ανάσες μας το τζάμι
κι εσύ μ' ένα δαφνόφυλλο στα χείλη
πώς θα 'σαι πάντα λες σκιά μου φίλη
και στρίβεις μ' ένα αντίο στο λιμάνι
υπάρχουν στίχοι και μουσικές που κρύβουν μια μαγεία.
λόγια που καθρεφτίζεσαι μέσα τους εσύ και κάποια αγάπη...
...και συνεχίζουμε να παίζουμε
Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2010
Η τρομοκρατία από την πλευρά του κράτους
Τι είναι «τρομοκρατία»…?
Είναι η αίσθηση του φόβου που επικρατεί όταν με τη απειλή χρήσης βίας, με την όποια της μορφή, θέλει κάποιος να επιβάλει την άποψή του. Η μορφή της βίας δεν είναι μόνο σωματική, αλλά και πνευματική, ιδεολογική, ψυχολογική κλπ.
Άρα το γεγονός ότι ο βουλευτής Πρεβέζης Παπαχρήστου του (Μ)ΠΑ(Τ)ΣΟΚ διαγράφθηκε επειδή καταψήφισε το πολυνομοσχέδιο για την κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων μπορεί να χαρακτηριστεί τρομοκρατία και μάλιστα πολυμορφική. Το ίδιο το Σύνταγμα της Ελλάδος αναφέρει ότι οι εκπρόσωποι του λαού (δηλ. οι βουλευτές) ψηφίζουν κατά συνείδηση πράγμα που καταστρατηγείται πανηγυρικά από τα κόμματα. Παλιότερα η ΝΔ στην περίπτωση του Τατούλη συνέβη το ίδιο, πάντα με γνώμονα την κομματική πειθαρχία….
Αυτήν την αδικία και ατιμωρισία βλέπει ο κόσμος και χυμάει σε όποιον βρει μπροστά του, όπως χθες ο Χατζηδάκης. Μπορεί ο ίδιος να μην παρατύπησε ποτέ, συνηγόρησε όμως με τη σιωπή του όταν επί των κυβερνήσεων του ήταν υπουργός.
Όταν βλέπει ο κόσμος ότι η ίδια η αστυνομία οργανώνει ομάδες ασφαλιτών που προβαίνουν σε καταστροφές,
όταν βλέπει τους δικαστές να αθωώνουν καταχραστές,
όταν βλέπει τους αρχιδικαστές να μην επεμβαίνουν αυτόκλητα σε κάθε είδους κατάχρησης δημοσίου χρήματος και περιουσίας,
όταν του δίνεις 540€ για να ζήσει ο παππούς και 700€ με 12ωρα εργασίας...
τότε θα βγει και θα ορμήξει σε όποιον βρει.
Δε χρειάζεται πολύ μυαλό για να το καταλάβει κανείς.
Να τους χαίρεστε!!!
Είναι η αίσθηση του φόβου που επικρατεί όταν με τη απειλή χρήσης βίας, με την όποια της μορφή, θέλει κάποιος να επιβάλει την άποψή του. Η μορφή της βίας δεν είναι μόνο σωματική, αλλά και πνευματική, ιδεολογική, ψυχολογική κλπ.
Άρα το γεγονός ότι ο βουλευτής Πρεβέζης Παπαχρήστου του (Μ)ΠΑ(Τ)ΣΟΚ διαγράφθηκε επειδή καταψήφισε το πολυνομοσχέδιο για την κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων μπορεί να χαρακτηριστεί τρομοκρατία και μάλιστα πολυμορφική. Το ίδιο το Σύνταγμα της Ελλάδος αναφέρει ότι οι εκπρόσωποι του λαού (δηλ. οι βουλευτές) ψηφίζουν κατά συνείδηση πράγμα που καταστρατηγείται πανηγυρικά από τα κόμματα. Παλιότερα η ΝΔ στην περίπτωση του Τατούλη συνέβη το ίδιο, πάντα με γνώμονα την κομματική πειθαρχία….
Αυτήν την αδικία και ατιμωρισία βλέπει ο κόσμος και χυμάει σε όποιον βρει μπροστά του, όπως χθες ο Χατζηδάκης. Μπορεί ο ίδιος να μην παρατύπησε ποτέ, συνηγόρησε όμως με τη σιωπή του όταν επί των κυβερνήσεων του ήταν υπουργός.
Όταν βλέπει ο κόσμος ότι η ίδια η αστυνομία οργανώνει ομάδες ασφαλιτών που προβαίνουν σε καταστροφές,
όταν βλέπει τους δικαστές να αθωώνουν καταχραστές,
όταν βλέπει τους αρχιδικαστές να μην επεμβαίνουν αυτόκλητα σε κάθε είδους κατάχρησης δημοσίου χρήματος και περιουσίας,
όταν του δίνεις 540€ για να ζήσει ο παππούς και 700€ με 12ωρα εργασίας...
τότε θα βγει και θα ορμήξει σε όποιον βρει.
Δε χρειάζεται πολύ μυαλό για να το καταλάβει κανείς.
Να τους χαίρεστε!!!
Τρίτη 14 Δεκεμβρίου 2010
Υπάρχει ένα μέρος...
Trilce
Hay un lugar que yo me sé
en este mundo, nada menos,
adonde nunca llegaremos.
Donde, aún sin nuestro pie
llegase a dar por un instante
será, en verdad, como no estarse.
Es ese un sitio que se ve
a cada rato en esta vida,
andando, andando de uno en fila.
Más acá de mí mismo y de
mi par de yemas, lo he entrevisto
siempre lejos de los destinos.
Ya podéis iros a pie
o a puro sentimiento en pelo,
que a él no arriban ni los sellos.
El horizonte color té
se muere por colonizarle
para su gran Cualquieraparte.
Mas el lugar que yo me sé,
en este mundo, nada menos,
hombreado va con los reversos.
-Cerrad aquella puerta que
está entreabierta en las entrañas
de ese espejo. -¿Esta? - No; su hermana.
-No se puede cerrar. No se
puede llegar nunca a aquel sitio
-do van en rama los pestillos.
Tal es el lugar que yo me sé.
Cesar Vallejo
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)