συμβαίνουν πράγματα στην καθημερινότητά μας που έρχονται να επιβεβαιώσουν τον κανόνα που λέει ότι δεν αξίζει να κάνεις τίποτα. Όσο κι αν πιστεύεις σε έναν στόχο, όσο κι αν οι αρχές σου, σου επιβάλλουν μια πορεία, κάποια μικρά πράγματα έρχονται να επιβεβαιώσουν το γεγονός του ότι αξίζουμε το παραμικρό εκατοστό του πάτου στον οποίο βρισκόμαστε ως λαός. Δεν είναι τυχαίο το ότι υπάρχει αυτή η καφρίλα διάσπαρτη παντού. Ένας φίλος μου είπε μια φορά: "ενίοτε όταν τσατίζεσαι κάνε τουμπεκί. Σε βοηθάει για να δεις πόσο σε περνάνε για χαζό..."
Πολύ καφρίλα ρε παιδιά... πολύ καφρίλα!!

Όλα αυτά που λες τα ξέρω
όλα τα 'χω ξαναδεί
Ρίχνω στάχτη μες τα μάτια
και αράζω παρακεί

αλλοτρίωση

Μέρες τώρα αυτή η λέξη τριγυρνά στο μυαλό μου και όσο αυτό συμβαίνει, τόσο συχνότερα την βλέπω να εμφανίζεται μπροστά μου.
Έχετε σκεφθεί ποτέ πόσες πτυχές και φάσεις της ζωής μας υπακούν στο νόμο της αλλοτρίωσης και επηρεάζονται από αυτήν?? Βαθύτερες έννοιες όπως οι αρχές μας, οι έρωτές μας, τα πιστεύω μας ή η καθημερινή συμπεριφορά μας παρασυρμένη από μια παλίρροια συμβιβασμών, αλλοτριώνονται και απομακρύνονται από αυτό που εξαρχής θεωρούμε ως ιδανικό και θέλουμε να πολεμήσουμε για την επίτευξή του. Θα μου πείτε τώρα: και την εμπειρία και τη διαλλακτικότητα που τα πας??
Ίσως τα δυο αυτά στοιχεία να είναι τελικά οι καλύτεροι σύμμαχοι της αλλοτρίωσης γιατί επεμβαίνουν στη ζωή μας προσπαθώντας να φέρουν εμάς στα μέτρα των γύρω μας αντί να εκβιάζουν την επίτευξη του ιδανικού.
Δεν ξέρω, αλήθεια ποιο από τα δύο – ή ίσως κάποια τρίτη επιλογή – είναι η σωστή, βλέπω όμως ολοένα και περισσότερο να απομακρύνεται η θεωρία από την πράξη, γιατί στη θεωρία είναι που όλα είναι ιδανικά. Όταν όμως έρχεται η στιγμή που πρέπει να τα εφαρμόσεις, αρχίζει η λεγόμενη «αλλοτρίωση» και ολοένα και περισσότερο νερό ρίχνουμε στο κρασί μας. Μη μου πείτε τώρα ότι δε συμβαίνει και σε σας…

Η ζωή γίνεται…

Πολλοί άνθρωποι έχουν τη ζηλευτή αυτή τύχη να παρουσιάζεται μπροστά τους η ίδια τους η ζωή, αλλά δεν μπορούν να τη δουν. Ειρωνικά αντιφατικό, αλλά μάλλον είναι μέσα στις μυστικιστικές εκπλήξεις της ζωής. Δεν έχει αξία η ίδια η γνώση, αλλά η πρόθεση να τη δεχτούμε.

Bajé contigo hasta aquí
Parece un sueño viejo y olvidado
Escondiste luz en un cuerpo secreto
Guardé memorias que me trajeron junto a ti

Τελειώνει η ζωή στον καναπέ παρέα με ένα τηλεκοντρόλ ή εκεί αρχίζει…?
Το που τελειώνει ή αρχίζει κάτι εξαρτάται μάλλον από το πώς θες να το δεις. Το τι είναι στην πραγματικότητα θα το καταλάβεις στο τέλος. Το ίδιο τέλος που κάπου μέσα στο μυαλό μας φωνάζει, αλλά είναι ακόμα μακριά. Τόσο μακριά που δε θα καταλάβουμε για πότε ήρθε.
Πολύ εύκολα εθίζομαι σε ότι με βολεύει κι ας μην είμαι εγώ.
Η ζωή γίνεται

Παραθαλάσσιος καφενές σε κάποια επαρχία
εκεί που ζούνε οι άνθρωποι μόνο γονατιστοί.

Φόρεσες όλα τα βουνά και τα μεταξωτά
Τη νύχτα που ‘χεις μέσα σου, τη λες με το όνομά σου (Μ.Ελ.)

Όλα στη θέση τους!

Όλα ήταν στη θέση τους

Οι πεινασμένοι στην Αφρική. Οι ειδικοί στην τηλεόραση. Οι κακοί στη
φυλακή. Οι αναρχικοί στα Εξάρχεια. Αυτοί που αποφασίζουν στη Βουλή. Τα
λεφτά μας στα δάνεια. Η αστυνομία στην επόμενη γωνία. Τα σπίτια μας
στις τράπεζες. Οι εχθροί μας στην Τουρκία και τη Μακεδονία. Τα πάρκινγκ
μας στα πάρκα. Η ψυχαγωγία μας στα bar. Τα παιδιά μας στο σχολείο. Οι φίλοι μας στο
Facebook. Η τέχνη στα μουσεία. Οι επιθυμίες μας στις διαφημίσεις. Τα
δέντρα μας Χριστούγεννα στο Σύνταγμα. Η ομορφιά στα κέντρα
αδυνατίσματος. O έρωτας στις 14 Φλεβάρη. Εμείς στους τέσσερεις τοίχους.

ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ ΤΕΛΟΣ

ΖΩΗ ΜΑΓΙΚΗ

Η αστυνομία στην Αφρική. Οι πεινασμένοι στις τράπεζες. Οι αναρχικοί
στη Βουλή. Τα Εξάρχεια στην καρδιά μας. Οι κακοί στα κέντρα
αδυνατίσματος. Οι φίλοι πλάι μας. Τα bar στις φυλακές. Αυτοί που
αποφασίζουν στο σχολείο.Τα λεφτά μας στα πάρκα. Τα πάρκα στα
πάρκινγκ τους. Οι εχθροί μας στο facebook. Οι ειδικοί στα σπίτια τους.
Η τηλεόραση στα σκουπίδια. Η ψυχαγωγία στα σχολεία. Η τέχνη παντού.
Οι διαφημίσεις στα μουσεία. Τα παιδιά μέσα μας.Τα μπαλέτα στους
δρόμους. Ο έρωτας στην επόμενη γωνία. Τα σπίτια στα δέντρα. Τα
δέντρα στους δρόμους. Η ομορφιά στους δρόμους . Οι επιθυμίες μας στους δρόμους.

Εμείς;

Στους τέσσερεις τοίχους;


μου ήρθε αυτές τις μέρες με email και νομίζω κάτι έχει να πει...

Love's ugly little twins

Despair and Deception, Love's ugly little twins
Came a-knocking on my door, I let them in
Darling, you're the punishment for all of my former sins

I let love in

The door it opened just a crack, but Love was shrewed and bold
My life flashed before my eyes, it was a horror to behold
A life-sentence sweeping confetti from the floor of a concrete hole

I let love in

Well I've been bound and gagged and I've been terrorized
And I've been castrated and I've been lobotomized
But never has my tormenter come in such a cunning disguise

I let love in

O Lord, tell me what I done
Please don't leave me here alone
Where are my friends?
My friends are gone

O Lord, tell me what I done
Please don't leave me here alone
Where are my friends?
My friends are gone

I let love in

So if you're sitting all alone and hear a-knocking at you door
and the air is full of promises, well buddy, you've been warned
Far worse to be Love's lover than the lover that Love has scorned


I let love in...

Πόσες παγίδες κρύβουν οι αγάπες?

Όποιος μπορεί να απαντήσει μάλλον δεν έχει αγαπήσει...