Είναι αυτές οι γαμημένες στιγμές που καλείσαι να αποφασίσεις με ποιους θα πας και ποιους θα αφήσεις. Η απόφαση?? Αναλόγως το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα αποφασίσεις είναι εύκολη ή δύσκολη. Δύσκολη είναι όταν εκτός από τις αρχές που έχεις θέσει ως άνθρωπος, ως ύπαρξη που πορεύεται σε αυτήν την κοινωνία συνυπολογίζεις και κάποιες ανέσεις, κάποια βολέματα ή κάποιες αναστολές. Επίσης όταν η αμάθεια ή ακόμα χειρότερα, η ημιμάθεια σου καθοδηγεί τις πράξεις σου, συνεπικουρούμενη από την υποσυνείδητη παραίτησή σου από τη δική σου ζωή.
Τίποτα δε μας χαρίζεται και όταν αυτό συμβαίνει πρέπει να κοιτάς πίσω από το χέρι που στο προσφέρει…
Από την άλλη, η απόφαση μπορεί να είναι εύκολη όταν το μόνο στο οποίο υπακούς είναι οι αρχές σου. Αρχές που βασίζονται όμως σε γνώση, εμπειρίες και ηθική. Η ηθική πολλές φορές μπορεί βέβαια να καταστρατηγήσει αυτό που έχει να επικρατήσει ως «ηθικό» από πολλούς. Σε αυτήν τη δεύτερη περίπτωση, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι ακούσεις τις βαθύτερες σκέψεις σου.
Ο παραπάνω πρόλογος που ίσως θα έπρεπε να τον θέσω ως επίλογο έρχεται να περιγράψει συναισθήματα που γεννήθηκαν και πάλι αυτές τις μέρες ζώντας διάφορες παράταιρες καταστάσεις.
