12ο αντιρατσιστικό φεστιβάλ

Το τριήμερο που μας πέρασε πραγματοποιήθηκε το 12΄ αντιρατσιστικό φεστιβάλ στο πάρκο της νέας παραλίας στη Θεσσαλονίκη. Το επισκέφθηκα και τις τρεις μέρες θέλοντας να δω γιατί διαφωνώ στο 50% περίπου των θέσεων που αναφέρονται στην αφίσα του φεστιβάλ.
Θεωρώ ότι θα πρέπει κατ'αρχάς να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στην προβολή του ρατσισμού που ευδοκιμεί (και καλλιεργείται έντεχνα από γνωστούς μπουμπούκους - τηλεαστέρες) σε μια χώρα που η μισή της ιστορία έχει να κάνει με τη μετανάστευση του λαού της και που τώρα τα παιδιά πολλών εξ αυτών των μεταναστών έχουν ξεχάσει είτε που γεννήθηκαν, είτε τι τράβηξαν οι γονείς τους για να τους κάνουν πετυχημένους άνεργους επιστήμονες!

Όπως και κάθε τι σε αυτόν τον τόπο, έτσι και οι μετανάστες και ότι τους συνοδεύει, έχει γίνει αντικείμενο προώθησης ιδιοτελών συμφερόντων από ένα μεγάλο ποσοστό φορέων και τάσεων που διατείνονται ως αντιρατσιστές και υπερασπιστές των κυνηγημένων. Λίγες οι πραγματικές φωνές που έχουν ρεαλιστική αντίληψη των θέσεών τους χωρίς να καταφεύγουν σε φασιστικές υπερασπιστηκές διατυπώσεις. Επουδενί λόγο δεν μπορώ να ενστερνιστώ το σύνολο των προτάσεων που γενναία έχουν τυπωθεί στην αφίσα, ζητώντας να υλοποιηθούν καταστάσεις αδιέξοδες για όλους, τόσο για τους Έλληνες, όσο και για τους μετανάστες. Το πρόβλημα πρέπει να αντιμετωπιστεί χωρίς άλλο υπόβαθρο παρά μόνο αυτό του ανθρωπισμού και της αξιοπρέπειας. Οι δύο κυρίαρχες πλευρές που διατυμπανίζουν τις απόψεις τους επι του θέματος (υπερασπιστές,διεθνιστές κάθε λογής - κράτος, παρακράτος,φασισταριό) παραβλέπουν εξωφρενικά το σεβασμό της αξιοπρέπειας των μεταναστών με τη στάση τους και μόνο κάποιες προοδευτικές δυνάμεις φροντίζουν στην ανθρωπιστική του βάση του πρόβλημα.
Φυσικά μεταξύ όλων αυτών στο εν λόγο φεστιβάλ βρίσκουν χώρο δράσης και κάποιοι "επαναστάτες αναρχικοί" με την εξευτελιστική έννοια του όρου, μπερδεύοντας σε ένα ιδεολογικό κοκτέηλ άσχετα μεταξύ του "ποτά"...

Γιατί πρέπει να είναι τόσο δύσκολα κάποια πράγματα?
Είμαστε απόλυτοι κάποιες φορές, όταν θέλουμε κάτι πολύ και βάζουμε τον πήχη σε μεγάλο ύψος. Ίσως να είναι και το σωστό αυτό – το πιστεύω ακράδαντα αυτό – όταν μιλάμε για το καλύτερο, το σπουδαιότερο, το ομορφότερο. Τότε δε χωράει τίποτα λιγότερο. Το αποτέλεσμα βέβαια πολλές φορές δεν είναι αυτό που θέλουμε.
Έρχονται στιγμές που όπως λέει και ένας στίχος πρέπει να βάζουμε «όρκο στις πληγές»…

Τώρα το απόλυτο τίποτα

Ζηλεύω την άμμο εκεί που σκάει το κύμα και σβήνει από πάνω της τα πάντα. Με τον ατέλειωτο εγωισμό μου θα ήθελα να σβήσω και εγώ πολλά πράγματα και άλλα να τα αφήσω. Ακριβώς έτσι όπως με βολεύει, γιατί νιώθω τόσο αδύναμος πια…
Μου λείπουν κάποιες μικρές στιγμές, καθημερινές. Το αλλιώτικο χτύπημα του τηλεφώνου μου..

περαστικά μας!

"Το Βήμα της Κυριακής"

"Το Έθνος"

"Τα Νέα"

...τι κοινό έχουν?

την παραπληροφόρηση.

Δημοσίευσαν ότι "σε βαρύ κλίμα έγινε η συνάντηση Καραμανλή - Ερντογάν, μπλα μπλα μπλα"
τη στιγμή που το ταξίδι του Τούρκου προέδρου είχε ακυρωθεί λίγο πριν πραγματοποιηθεί.
Βέβαια τα κείμενα ήταν έτοιμα και η εφημερίδα "είχε κλείσει" για εκτύπωση.
Άραγε έτσι να πραγματοποιούνται και τα υπόλοιπα ρεπορτάζ που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη στο Ελλαδιστάν??

περαστικά μας!

.



κάποιοι άνθρωποι κερδίζουν το λόττο

...και δεν το καταλαβαίνουν!!






.

Απροσδιόριστος ρατσισμός

Χθες φεύγοντας από τη δουλειά έτυχε να πέσω πάνω στο εξής περιστατικό:
Βλέπω πεσμένο στο πεζοδρόμιο με το κεφάλι κάτω από ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο έναν νεαρό άνδρα. Λόγω του ότι έχω στοιχειώδεις γνώσεις πρώτων βοηθειών πήγα κοντά του να δω τι ακριβώς συμβαίνει και αν μπορώ να βοηθήσω. Όταν πλησίασα διαπίστωσα ότι επρόκειτο για τοξικομανή που μόλις είχε κάνει χρήση με ένεση και είχε χάσει τις αισθήσεις του, είχε δε κάποια τραύματα ελαφριά στο πρόσωπο από πτώση (πιθανόν). Αυτό που μου έκανε απίστευτη εντύπωση είναι ότι από τα γύρω καταστήματα κανένας μα κανένας δεν προσέφερε βοήθεια. Απλοί θεατές με το φόβο και την αποστροφή χαραγμένα στο πρόσωπό τους. Ρώτησα τους πλησιέστερους αν ειδοποίησαν για βοήθεια και μου είπαν ότι πήραν το 100!!!! Λες και ο πεσμένος – αναίσθητος – τραυματισμένος άνθρωπος ήταν κακοποιός και έπρεπε να συλληφθεί. Ένα είδος ρατσισμού που δεν ξέρω ποιον επιθετικό προσδιορισμό να δώσω. Μακριά απ’τον κώλο μας και όπου θέλει ας είναι…!!!
Ευτυχώς το συμβάν είχε θετική – προς το παρών όπως τον είδα – εξέλιξη…

...where shall the word be found
where will the word resound?
not here, there is not enough silence
not on the sea or on the islands
not on the mainland, in the desert or the rain land

for those who walk in the darkness
both in the day time and in the night time
the right time and the right place are not here

no place of grace for those who avoid the face
no time to rejoice for those who walk among noise
and deny the voice...

T.S. Eliot