ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ: Έχεις 2 αγελάδες και δίνεις τη µία στο γείτονά σου .
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ: Έχεις 2 αγελάδες, η κυβέρνηση παίρνει και τις δύο και σου δίνει λίγο γάλα
ΦΑΣΙΣΜΟΣ : Έχεις 2 αγελάδες, η κυβέρνηση παίρνει και τις δύο και σου πουλά λίγο γάλα
ΝΑΖΙΣΜΟΣ : Έχεις 2 αγελάδες, η κυβέρνηση τις παίρνει και σε σκοτώνει κιόλας
ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ : Έχεις 2 αγελάδες , η κυβέρνηση παίρνει και τις 2, σκοτώνει τη µία, αρμέγει την άλλη και στο τέλος πετά το γάλα
ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ : Έχεις 2 αγελάδες, πουλάς τη µία, αγοράζεις ένα ταύρο, πολλαπλασιάζεις το κοπάδι και η οικονομία αναπτύσσεται ομαλά. Στη συνέχεια, πουλάς όλο το κοπάδι, γίνεσαι εισοδηματίας και ζεις καλύτερα.
ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Έχεις 2 αγελάδες, πουλάς τη μία και αναγκάζεις την άλλη να παράγει το γάλα που αντιστοιχεί σε 4 αγελάδες. Αργότερα, προσλαμβάνεις έναν εμπειρογνώμονα για να αναλύσει τους λόγους για τους οποίους η αγελάδα έπεσε νεκρή.
ΓΑΛΛΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Έχεις 2 αγελάδες και απεργείς επειδή θέλεις 3.
ΓΙΑΠΩΝΕΖΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Έχεις 2 αγελάδες και τις ανασχεδιάζεις έτσι ώστε να έχουν το 1/10 του µεγέθους τους και να παράγουν 20 φορές περισσότερο γάλα. Μετά σχεδιάζεις ένα έξυπνο καρτούν, το ονοµάζεις COWKEMON και το πουλάς σε όλο τον κόσµο.
ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Έχεις 2 αγελάδες και τις ανασχεδιάζεις έτσι ώστε να ζουν 100 χρόνια, να τρώνε µία φορά το µήνα και να αυτοαρµέγονται.
ΙΤΑΛΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Έχεις δύο αγελάδες αλλά δεν ξέρεις που είναι, έτσι κάνεις διάλειµµα για φαγητό.
ΡΩΣΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Έχεις δύο αγελάδες, τις µετράς και µαθαίνεις ότι στην πραγµατικότητα έχεις 5. Τις ξαναµετράς και µαθαίνεις ότι έχεις 42. Την Τρίτη φορά µαθαίνεις ότι έχεις δύο ξανά. Μετά σταµατάς να µετράς και ανοίγεις ακόµη ένα µπουκάλι ßότκα.
ΚΙΝΕΖΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Έχεις δύο αγελάδες, 300 ανθρώπους να τις αρµέγουν, ισχυρίζεσαι ότι εξασφαλίζεις πλήρη απασχόληση και υψηλή παραγωγικότητα και συλλαµßάνεις τον δηµοσιογράφο που ανακοινώνει τους παραπάνω αριθµούς.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Έχεις δύο αγελάδες, τις πουλάς όσο-όσο, µε τα λίγα χρήµατα που σου δίνουν δίνεις προκαταßολή για να πάρεις αυτοκίνητο, το οποίο αποπληρώνεις σε 7.083 δόσεις.
ΙΝΔΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Έχεις δύο αγελάδες και απλά τις λατρεύεις
ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Έχεις δύο αγελάδες και είναι και οι δύο τρελές
Δευτέρα 6 Απριλίου 2009
Παρασκευή 3 Απριλίου 2009
Ο σκοταδισμός της εκκλησίας
Η εξ αποστάσεων παρατήρηση μιας κατάστασης μας δίνει πολλά πλεονεκτήματα που δεν τα έχουμε όταν αντιμετωπίζουμε ένα θέμα όταν το βλέπουμε από πολύ κοντά ή όταν - ακόμα χειρότερα – είμαστε μπλεγμένοι σε αυτό. Το «πολύ κοντά» εμπεριέχει φυσικά και τη μονόπλευρη προσέγγιση, γεγονός που είναι ίσως πιο επικίνδυνο από οτιδήποτε άλλο.
Ο μικρός αυτός πρόλογος αφορά την κατάσταση που επικρατεί στις σύγχρονες θρησκείες ανά την υφήλιο. Θα επικεντρωθώ στη δική μου θρησκεία (χριστιανός ορθόδοξος) και για να ακριβολογήσω στο «όχημα» εκείνο που αντιπροσωπεύει το Λόγο του Θεού στην ορθοδοξία: την Ελλαδική Εκκλησία. Προσπαθώ να συγκρατηθώ για να μην εκφράσω την πραγματική μου γνώμη για τον ρασοφόρο αυτό συρφετό, που με διάφορες σκοταδιστικές τακτικές προσπαθεί να τρομοκρατήσει τους πιστούς.
Οι άνθρωποι ανέκαθεν είχαν την ανάγκη να πιστεύουν σε μία ανώτερη δύναμη. Μια δύναμη που δίνει την ελπίδα να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για το καλύτερο. Αυτήν την ανάγκη εκμεταλλεύτηκαν με τον πιο απεχθή τρόπο μια ομάδα ανθρώπων στο πέρασμα των αιώνων και δημιούργησαν ένα κατεστημένο χειρότερο από κάθε δυνάστη. Η εκκλησία και ο λόγος της πλειοψηφίας των κληρικών βασιζόταν πάντα στην αμορφωσιά του κόσμου την οποία και εντέχνως καλλιεργούσε ή υποστήριζε, προκειμένου να έχει πρόσφορο έδαφος εκφοβισμού. Μικροί απορούσαμε όταν ακούγαμε ότι οι γυναίκες δεν κάνει να πηγαίνουν στην εκκλησία όταν έχουν περίοδο. Τι πιο φυσιολογικό από μια φυσική λειτουργία του γυναικείου σώματος που αποτελεί μέρος της αναπαραγωγής του ανθρώπινου γένους??? Αλήθεια, οι αφορισμοί και οι συγχωροτιμωρίες που επιβάλλουν οι τιμωροί – παπάδες γιατί γίνονται?? Στο όνομα του Θεού?? Τολμούν δηλαδή να επιβάλλονται εκφοβίζοντας στο όνομα Αυτού που εκφράζει την αγάπη…?
Σε κάποια θέματα ο μεσαίωνας υπάρχει ακόμα, ίσως σε ακόμα χειρότερο βαθμό, γιατί το βιοτικό και εκπαιδευτικό επίπεδο της σύγχρονης κοινωνίας δε θα έπρεπε να επιτρέπει τέτοιου είδους τακτικές. Όλα αυτά σε συνδυασμό με τις άκρως θολές οικονομικές εισπρακτικές διαδικασίες των μυστηρίων που συνοδεύονται από απειλές του τύπου « αν δεν παντρευτείς με θρησκευτικό γάμο δε σε θάβει κανείς» έχουν μετατρέψει την ανάγκη πίστης των ανθρώπων σε μια από τις πιο κερδοφόρες – μη ελέγξιμες επιχειρήσεις που υπάρχουν…
Ο μικρός αυτός πρόλογος αφορά την κατάσταση που επικρατεί στις σύγχρονες θρησκείες ανά την υφήλιο. Θα επικεντρωθώ στη δική μου θρησκεία (χριστιανός ορθόδοξος) και για να ακριβολογήσω στο «όχημα» εκείνο που αντιπροσωπεύει το Λόγο του Θεού στην ορθοδοξία: την Ελλαδική Εκκλησία. Προσπαθώ να συγκρατηθώ για να μην εκφράσω την πραγματική μου γνώμη για τον ρασοφόρο αυτό συρφετό, που με διάφορες σκοταδιστικές τακτικές προσπαθεί να τρομοκρατήσει τους πιστούς.
Οι άνθρωποι ανέκαθεν είχαν την ανάγκη να πιστεύουν σε μία ανώτερη δύναμη. Μια δύναμη που δίνει την ελπίδα να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για το καλύτερο. Αυτήν την ανάγκη εκμεταλλεύτηκαν με τον πιο απεχθή τρόπο μια ομάδα ανθρώπων στο πέρασμα των αιώνων και δημιούργησαν ένα κατεστημένο χειρότερο από κάθε δυνάστη. Η εκκλησία και ο λόγος της πλειοψηφίας των κληρικών βασιζόταν πάντα στην αμορφωσιά του κόσμου την οποία και εντέχνως καλλιεργούσε ή υποστήριζε, προκειμένου να έχει πρόσφορο έδαφος εκφοβισμού. Μικροί απορούσαμε όταν ακούγαμε ότι οι γυναίκες δεν κάνει να πηγαίνουν στην εκκλησία όταν έχουν περίοδο. Τι πιο φυσιολογικό από μια φυσική λειτουργία του γυναικείου σώματος που αποτελεί μέρος της αναπαραγωγής του ανθρώπινου γένους??? Αλήθεια, οι αφορισμοί και οι συγχωροτιμωρίες που επιβάλλουν οι τιμωροί – παπάδες γιατί γίνονται?? Στο όνομα του Θεού?? Τολμούν δηλαδή να επιβάλλονται εκφοβίζοντας στο όνομα Αυτού που εκφράζει την αγάπη…?
Σε κάποια θέματα ο μεσαίωνας υπάρχει ακόμα, ίσως σε ακόμα χειρότερο βαθμό, γιατί το βιοτικό και εκπαιδευτικό επίπεδο της σύγχρονης κοινωνίας δε θα έπρεπε να επιτρέπει τέτοιου είδους τακτικές. Όλα αυτά σε συνδυασμό με τις άκρως θολές οικονομικές εισπρακτικές διαδικασίες των μυστηρίων που συνοδεύονται από απειλές του τύπου « αν δεν παντρευτείς με θρησκευτικό γάμο δε σε θάβει κανείς» έχουν μετατρέψει την ανάγκη πίστης των ανθρώπων σε μια από τις πιο κερδοφόρες – μη ελέγξιμες επιχειρήσεις που υπάρχουν…
Τετάρτη 1 Απριλίου 2009
Αντίδραση στη δράση
βλέπουμε τις τελευταίες μέρες μια έξαρση στην ονομαζόμενη "εγκληματικότητα" και "τρομοκρατία" που έχουν αυξηθεί ραγδαία. Επίσης αυτό που βλέπουμε καθημερινα να αυξάνεται είναι ο στόμφος και η έπαρση του Μαρκογιαννάκη (υφυπουργό εσωτερικών - δημόσιας τάξης) και η εξαγγελία νέων μέτρων για την προστασία και ασφάλεια του πολίτη. Μία μέρα μετά την πρωτοεμφάνιση της ειδικής δύναμης άμεσης καταστολής της ΕΛΑΣ στο κέντρο της Αθήνας εθεάθησαν να απολαμβάνουν τον καφέ τους σε κεντρικό καφέ, ενώ λίγα μέτρα πιο κάτω η δημοτική αστυνομία έκοβε κλήσεις στα μηχανάκια αυτής της ειδικής δύναμης!! Απίστευτες καταστάσεις που προσβάλλουν φυσικά κάθε έλληνα πολίτη, ακόμα και αυτόν που δεν το αντιλαμβάνεται.
Η μεγάλη δική μου απορία είναι γιατί δεν αντιλαβάνονται ότι όλες αυτές οι "τρομοκρατικές" ενέργειες που φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια, μήπως είναι αντίδραση στη δράση?? Μήπως η τόση κρατική και παρακρατική βία γεννά αντίδραση με όλους αυτούς τους τρόπους??? Η βία θα πρέπει να εξαλειφθεί δια παντώς από τη ζωή μας, αλλά να που με όλες αυτές τις Ζαχοπουλιάδες και τα Βατοπέδια, το στράγγισμα του κάθε φορολογούμενου και τον εξευτελισμό κάθε ονείρου των νέων παιδιών, η βίαιη αντίδραση είναι αναμενόμενη και επαναλαμβάνω καταδικαστέα!
Ίσως θα έπρεπε αντί καμερών και ειδικών αστυνομικών μονάδων καταστολής να εφαρμοστούν μέτρα για την παιδεία και την ενίσχυση όσων υποφέρουν από τους κατ'επάγγελμα πολιτικούς απατεώνες εντός και εντός κουνοβουλίου. Ίσως αν έστελνε κάποιους εδραιωμένους μεγαλοπολιτικούς σπιτάκι τους ο κουρασμένος μας πρωθυπουργός και ΔΕΝ ΥΠΟΛΟΓΙΖΕ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ ο κόσμος να τον στήριζε και πραγματικά να γινόταν κάτι στη χώρα που τα δελτία ειδήσεων έχουν αντικατασταθεί από τις καθημερινές δημοσκοπήσεις καταλληλότερων και προθέσεων ψήφου...
Γιατί μπορεί τρομοκρατία να είναι μία βόμβα που σκάει τυφλά, αλλά τρομοκρατία είναι και η τιμή της ντομάτας στον πάγκο της λαίκής όπως λέει και μια φίλη μου...
Η μεγάλη δική μου απορία είναι γιατί δεν αντιλαβάνονται ότι όλες αυτές οι "τρομοκρατικές" ενέργειες που φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια, μήπως είναι αντίδραση στη δράση?? Μήπως η τόση κρατική και παρακρατική βία γεννά αντίδραση με όλους αυτούς τους τρόπους??? Η βία θα πρέπει να εξαλειφθεί δια παντώς από τη ζωή μας, αλλά να που με όλες αυτές τις Ζαχοπουλιάδες και τα Βατοπέδια, το στράγγισμα του κάθε φορολογούμενου και τον εξευτελισμό κάθε ονείρου των νέων παιδιών, η βίαιη αντίδραση είναι αναμενόμενη και επαναλαμβάνω καταδικαστέα!
Ίσως θα έπρεπε αντί καμερών και ειδικών αστυνομικών μονάδων καταστολής να εφαρμοστούν μέτρα για την παιδεία και την ενίσχυση όσων υποφέρουν από τους κατ'επάγγελμα πολιτικούς απατεώνες εντός και εντός κουνοβουλίου. Ίσως αν έστελνε κάποιους εδραιωμένους μεγαλοπολιτικούς σπιτάκι τους ο κουρασμένος μας πρωθυπουργός και ΔΕΝ ΥΠΟΛΟΓΙΖΕ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ ο κόσμος να τον στήριζε και πραγματικά να γινόταν κάτι στη χώρα που τα δελτία ειδήσεων έχουν αντικατασταθεί από τις καθημερινές δημοσκοπήσεις καταλληλότερων και προθέσεων ψήφου...
Γιατί μπορεί τρομοκρατία να είναι μία βόμβα που σκάει τυφλά, αλλά τρομοκρατία είναι και η τιμή της ντομάτας στον πάγκο της λαίκής όπως λέει και μια φίλη μου...
Πέμπτη 12 Μαρτίου 2009
παράξενοι συνειρμοί
Περασμένες 23:00 σ'έναν κεντρικό δρόμο του Βερολίνου με μια νοσταλγία να σέρνεται στα βρεγμένα πεζοδρόμια. Λίγο πιο κάτω ο σταθμός του υπόγειου στη Friedrichstrasse στον οποίο και κατευθύνομαι μετά από μια εξαιρετική βραδυά σε μια τυπική Βερολινέζικη μπυραρία...
Λίγα λεπτά αργότερα κάθομαι πλέον στο σχεδόν άδειο βαγόνι της επιστροφής και ασυναίσθητα ταυτίζω αυτό που ζω εκείνη τη στιγμή με ολόκληρη τη ζωή μου. Όλη μου η ζωή όπως αυτό το βαγόνι με 2-3 άτομα που ακολουθούν την ίδια διαδρομή και συμπορεύεσαι μαζί τους στις όμορφες και άσχημες στιγμές. Μια διαδρομή γεμάτη εικόνες, γέλια, στιγμές, γεύσεις, αγγίγματα, λύπες, κολλήματα, συζητήσεις...
Κάποιες φορές κάποιος έρχεται πιο κοντά, άλλες πάλι απομακρύνεται και διαλέγει να κάτσει λίγο πιο μακρυά. Κάποιος άλλος έρχεται να κάτσει λίγο πιο κοντά σου κοιτάζοντας όμως αντίθετα προς την κατεύθυνση του ταξιδιού, ενώ εσύ εξακολουθείς να ταξιδεύεις και πολλές φορές να αποζητάς το βαγόνι αυτό να αδείασει τελείως. Πόσο παράλογο είναι , αλήθεια αυτό? Ποιός μπορεί να ζήσει χωρίς φίλους, χωρίς να έχει δικούς του ανθρώπους κοντά...?
Στάσεις που κάποιος ανεβαίνει και άλλος κατεβαίνει, πάντα όμως στην ίδια διαδρομή:τη ζωή μου. Κάπως έτσι και όσων ταξιδεύουν με αυτό το βαγόνι και διασταυρώνονται τα μονοπάτια μας.
Άλλες φορές πάλι νέοι επιβάτες έρχονται να ταξιδέψουν μαζί μου πέρνωντας τη θέση κάποιων που κατέβηκαν σε κάποιο σταθμό και χάθηκαν για πάντα...
Στάσεις πολλές.
Εικόνες περισσότερες
Αναμνήσεις κι εμπειρίες άπειρες με άλλες τόσες να περιμένουν.
Σε κάποια στάση αυτής της διαδρομής, αρκετούς μήνες πίσω στεκόσουν και'συ στην αποβάθρα αλλά δεν ανέβηκες και από τότε αυτό το βαγόνι όποια διαδρομή κι αν κάνει, πάντα γυρνάει στο σταθμό σου και σου φωνάζει ν'ανέβεις...
Spandau. έφτασα. 23:50
Να κατέβω ή να συνεχίσω...?
Λίγα λεπτά αργότερα κάθομαι πλέον στο σχεδόν άδειο βαγόνι της επιστροφής και ασυναίσθητα ταυτίζω αυτό που ζω εκείνη τη στιγμή με ολόκληρη τη ζωή μου. Όλη μου η ζωή όπως αυτό το βαγόνι με 2-3 άτομα που ακολουθούν την ίδια διαδρομή και συμπορεύεσαι μαζί τους στις όμορφες και άσχημες στιγμές. Μια διαδρομή γεμάτη εικόνες, γέλια, στιγμές, γεύσεις, αγγίγματα, λύπες, κολλήματα, συζητήσεις...
Κάποιες φορές κάποιος έρχεται πιο κοντά, άλλες πάλι απομακρύνεται και διαλέγει να κάτσει λίγο πιο μακρυά. Κάποιος άλλος έρχεται να κάτσει λίγο πιο κοντά σου κοιτάζοντας όμως αντίθετα προς την κατεύθυνση του ταξιδιού, ενώ εσύ εξακολουθείς να ταξιδεύεις και πολλές φορές να αποζητάς το βαγόνι αυτό να αδείασει τελείως. Πόσο παράλογο είναι , αλήθεια αυτό? Ποιός μπορεί να ζήσει χωρίς φίλους, χωρίς να έχει δικούς του ανθρώπους κοντά...?
Στάσεις που κάποιος ανεβαίνει και άλλος κατεβαίνει, πάντα όμως στην ίδια διαδρομή:τη ζωή μου. Κάπως έτσι και όσων ταξιδεύουν με αυτό το βαγόνι και διασταυρώνονται τα μονοπάτια μας.
Άλλες φορές πάλι νέοι επιβάτες έρχονται να ταξιδέψουν μαζί μου πέρνωντας τη θέση κάποιων που κατέβηκαν σε κάποιο σταθμό και χάθηκαν για πάντα...
Στάσεις πολλές.
Εικόνες περισσότερες
Αναμνήσεις κι εμπειρίες άπειρες με άλλες τόσες να περιμένουν.
Σε κάποια στάση αυτής της διαδρομής, αρκετούς μήνες πίσω στεκόσουν και'συ στην αποβάθρα αλλά δεν ανέβηκες και από τότε αυτό το βαγόνι όποια διαδρομή κι αν κάνει, πάντα γυρνάει στο σταθμό σου και σου φωνάζει ν'ανέβεις...
Spandau. έφτασα. 23:50
Να κατέβω ή να συνεχίσω...?
Πέμπτη 5 Μαρτίου 2009
Το σκότος της πολιτικής
Δεν μπορώ να καταλάβω τι γίνεται με αυτούς τους «πολιτικούς αρχηγούς». Θα μου πείτε : τώρα το κατάλαβες??? Συναντιόνται και αμέσως μετά κάνουν δηλώσεις, οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους. Λες και δεν μίλησαν ποτέ μεταξύ τους, ενώ υποτίθεται ότι συζητήσαν τα φλέγονται θέματα των Ελλήνων και της οικονομικής κρίσης. Αυτό που με τρομάζει είναι ότι ό ένας μας κυβερνά και ο άλλος θέλει να μας κυβερνήσει. Θεωρητικά συμβαίνουν τα εξής:
• ο ένας από τους δύο μας δουλεύει
• και οι δύο μας δουλεύουν
• ο ένας από τους δύο είναι λογικός και ο άλλος τρελός
• και οι δύο είναι τρελοί
Από τα παραπάνω νομίζω ότι η πιο συμφέρουσα για μας εκδοχή είναι η πρώτη που δυστυχώς όμως εμπεριέχει 50% ποσοστό λάθους….
Αν μπορείτε εσείς να καταλήξετε σε κάποια άλλα συμπεράσματα βάση των όσων ακούτε, βλέπετε και εκτιμάτε, θα σας ήμουν ευγνώμων εάν τα καταθέτατε και με βγάζατε από το σκότος της πλάνης…
• ο ένας από τους δύο μας δουλεύει
• και οι δύο μας δουλεύουν
• ο ένας από τους δύο είναι λογικός και ο άλλος τρελός
• και οι δύο είναι τρελοί
Από τα παραπάνω νομίζω ότι η πιο συμφέρουσα για μας εκδοχή είναι η πρώτη που δυστυχώς όμως εμπεριέχει 50% ποσοστό λάθους….
Αν μπορείτε εσείς να καταλήξετε σε κάποια άλλα συμπεράσματα βάση των όσων ακούτε, βλέπετε και εκτιμάτε, θα σας ήμουν ευγνώμων εάν τα καταθέτατε και με βγάζατε από το σκότος της πλάνης…
Τετάρτη 4 Μαρτίου 2009
Εκλογολογία χωρίς ίχνος ντροπής
Άρχισε η φημολογία περί δίδυμων εκλογών τον Ιούνιο.
Η πραγματοποίηση δηλαδή ευρωεκλογών και βουλευτικών την ίδια ημερομηνία. Δε θα επικεντρωθώ στην επιχειρηματολογία που χρησιμοποιούν όσοι υποστηρίζουν κάτι τέτοιο, αλλά σε κάτι άλλο που θεωρώ άκρως παράλογο και προσβλητικό. Θα ήθελα να ξέρω με ποιο δικαίωμα το ΠΑΣΟΚ, αλλά και η κάθε πολιτική - κομματική οντότητα ζητάει εκλογές ενάμιση χρόνο μετά την πραγματοποίησή τους. Ακόμα και το κυβερνών κόμμα δεν έχει το ηθικό αυτό δικαίωμα να κατασπαταλά εξωφρενικά ποσά για την ικαονποίηση των πολιτικών τους μικροσυμφερόντων. Το ΠΑΣΟΚ που ζητά επίμονα εκλογές βασισμένο στην 5η πλέον εξουσία των γκάλοπ, οφείλει να υπακούσει αυτό που η πλειοψηφία του λαού αποφάσισε πριν από 1,5 χρόνο. Αν τώρα η πλειοψηφία αυτή στην πραγματικότητα είναι αναλογικά η συντριπτική μειοψηφία είναι άλλο και αυτό πρέπει να διορθωθεί. Όχι όμως ενάμιση χρόνο μετά τις τελευταίες εκλογές να ζητάς ξανά τη διεξαγωγή τους όταν αυτό συνεπάγεται τεράστια έξοδα για τα δημόσια ταμεία.
Βέβαια οι πολιτικοί είναι οι μόνοι που δεν ενδιαφερονται γιαυτό, απεναντίας μάλιστα έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στη διασπάθιση του δημοσίου χρήματος.
Θα ήμουν γραφικός εάν πρότεινα εν μέσω οικονομικής κρίσης οι επόμενες εκλογές να χρηματοδοτηθούν από τις περικοπές των μισθών όσων είναι τώρα και θα εκλεγούν μετά βουλευτές???
Δεν ξέρω πως πρέπει να εκφραστώ για να τους χαρακτηρίσω. Θέλω πολύ να τους βρίσω με λέξεις που δεν έχω ξεστομίσει ποτέ, αλλά το θεωρώ πολύ λίγο!
Η πραγματοποίηση δηλαδή ευρωεκλογών και βουλευτικών την ίδια ημερομηνία. Δε θα επικεντρωθώ στην επιχειρηματολογία που χρησιμοποιούν όσοι υποστηρίζουν κάτι τέτοιο, αλλά σε κάτι άλλο που θεωρώ άκρως παράλογο και προσβλητικό. Θα ήθελα να ξέρω με ποιο δικαίωμα το ΠΑΣΟΚ, αλλά και η κάθε πολιτική - κομματική οντότητα ζητάει εκλογές ενάμιση χρόνο μετά την πραγματοποίησή τους. Ακόμα και το κυβερνών κόμμα δεν έχει το ηθικό αυτό δικαίωμα να κατασπαταλά εξωφρενικά ποσά για την ικαονποίηση των πολιτικών τους μικροσυμφερόντων. Το ΠΑΣΟΚ που ζητά επίμονα εκλογές βασισμένο στην 5η πλέον εξουσία των γκάλοπ, οφείλει να υπακούσει αυτό που η πλειοψηφία του λαού αποφάσισε πριν από 1,5 χρόνο. Αν τώρα η πλειοψηφία αυτή στην πραγματικότητα είναι αναλογικά η συντριπτική μειοψηφία είναι άλλο και αυτό πρέπει να διορθωθεί. Όχι όμως ενάμιση χρόνο μετά τις τελευταίες εκλογές να ζητάς ξανά τη διεξαγωγή τους όταν αυτό συνεπάγεται τεράστια έξοδα για τα δημόσια ταμεία.
Βέβαια οι πολιτικοί είναι οι μόνοι που δεν ενδιαφερονται γιαυτό, απεναντίας μάλιστα έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στη διασπάθιση του δημοσίου χρήματος.
Θα ήμουν γραφικός εάν πρότεινα εν μέσω οικονομικής κρίσης οι επόμενες εκλογές να χρηματοδοτηθούν από τις περικοπές των μισθών όσων είναι τώρα και θα εκλεγούν μετά βουλευτές???
Δεν ξέρω πως πρέπει να εκφραστώ για να τους χαρακτηρίσω. Θέλω πολύ να τους βρίσω με λέξεις που δεν έχω ξεστομίσει ποτέ, αλλά το θεωρώ πολύ λίγο!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)