Σάββατο 6 Δεκεμβρίου 2008

Κάποιος άλλος είναι τελικά...

Ένα κύμα με δύναμη που έσκασε στο βράχο και σκόρπισε σε άπειρα κομμάτια. Εκατομμύρια σταγόνες νερού που χάθηκαν για πάντα μέσα στην ίδια τη θάλασσα που τα γέννησε. Αλήθεια, υπάρχει εποχή ανάμεσα στο χειμώνα και το καλοκαίρι? Υπάρχει ενδιάμεση κατάσταση μεταξύ ζωής και θανάτου? Τόσα γιατί που χάνονται και τόσες ερωτήσεις που ζητάν απάντηση.
Από την κλειδαρότρυπα ψάχνω να δω τη λύση στους φόβους μου και με τυφλώνει μια πρωτόγνωρη λάμψη. Κάτι που δεν έχω ξαναδεί ποτέ μου και με κάνει να φοβάμαι. Δεν είμαι εγώ αυτό που βλέπω. Όχι. Κάποιος άλλος είναι που μου μοιάζει. Ολόιδιος, ... ανάθεμα σε και με τρόμαξες…
Πρέπει να φύγω τώρα. Έχω να κάνω κάτι που δεν έχω σκεφτεί ακόμα,αλλά πρέπει να φύγω...

Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2008

Σύγχρονες σχέσεις

Θέλω να ανεφερθώ σε ένα θέμα που όσο θυμάμαι τον εαυτό μου δίνω μεγάλη σημασία σε αυτό. Έχει να κάνει με τις βαθύτερες, τις ουσιαστικές φιλίες μεταξύ ανθρώπων. Είναι οι φιλίες εκείνες που έχουν δοκιμαστεί και έχουν αντέξει στο πέρασμα των χρόνων και των διαφόρων καταστάσεων. Τέτοιες σχέσεις δεν περιορίζονται από τίποτα και ανα πάσα στιγμή υπάρχουν για να στηρίξουν τον έναν ή τον άλλο από αυτούς που εμπλέκονται.
Λίγο – πολύ όλοι μας έχουμε να θυμηθούμε κάποια τέτοια σχεση μας, στην οποία μπορουμε να βασιστούμε οποιαδήποτε στιγμή και για οποιοδήποτε λόγο. Όσοι άνθρωποι έχουν κάτι τετοιο είναι πραγματικά τυχεροί. Είναι πολύ όμορφο το συναίσθημα αυτό, το να γνωρίζεις ότι έχεις κάποιο να σε στηρίξει ανά πάσα στιγμή.

Σε μια σύγχρονη πραγματικότητα όπου όλοι κρύβονται πίσω από τις καλογυαλισμένες βιτρίνες τους στις διαπροσωπικές τους σχέσεις, είτε φιλικές, είτε ερωτικές, είτε επαγγελματικές, η παρουσία δικών σου ανθρώπων – αληθινων – είναι από τα πολυτιμότερα αγαθά και δώρα.
Είναι σημάδι των καιρών το φαινόμενο του ο καθένας μας να βυθίζεται μέσα στα δικά του προσωπικά προβλήματα μη βλέποντας ή μη ακούγοντας τα λεγόμενα του φίλου ή της σχέσης του. Αυτό πολλές φορές οδηγεί στην αποξένωση και στο «ξεθώριασμα» φιλιών. Το έχω δε να συμβαίνει. Κλεινώμαστε ολοένα και περισσότερο στο «δικό μας κόσμο» που δημιουργούμε με διάφορους τρόπους και αγννούμε την πραγματικότητα που υπάρχει γύρω μας. Πλέον οι «κόσμοι» μας κινούνται γύρο από facebook, pr, και εικονική προβολή του εαυτού μας που πολλές φορές πίσω απ΄όλα αυτά κρύβεται κάτι τελείως διαφορετικό και πολύ πιο όμορφο... Έχουμε ανάγει τη φιλία σε ένα κλικ του ποντικιού και έχουμε όνομάσει "φίλους" ανθρώπους που δεν γνωρίζουμε ούτε καν τα βασικά...

Σίγουρα με τα νέα αυτά δεδομένα των διαπροσωπικών σχέσεων που επικρατούν σε μεγάλο ποσοστό πρέπει να προσαρμοστούμε, γιατί εκτιμώ ότι στο εξής θα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας...
Χαίρομαι όμως απίστευετα τις κλασικές εκείνες στιγμές που είμαι με φίλους σε μέρη που μαζί αγαπήσαμε, μαζί περπατήσαμε και μαζί γελάσαμε και κλάψαμε!

'Μέσα σε κάθε άνθρωπο υπάρχει ένας μοναδικός παράδεισος -
ολόκληρος και ακέραιος' - Παράκελσος

Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2008

Εικόνες της φύσης

Δεν ξέρω τι ισχύει γενικά, αλλά αυτή η εποχή πολύ μ'αρέσει.
Όταν ο καιρός αγριεύει και περιμένουμε το χειμώνα, είναι από τα καλύτερά μου και κατά ένα παράδοξο τρόπο μου φτιάχνει τη διάθεση!!
Οι καλύτερες εικόνες της φύσης είναι όταν εκδηλώνονται έντονα φαινόμενα και ακόμα καλύτερα όταν είσαι σε μέρος όπου αυτά είναι πιο έντονα. Συμβαίνει συχνά να έχω δει τέτοιες εικόνες στο βουνό και αισθάνομαι πολύ τυχερός. Βλέπεις όλο το μεγαλείο και τη δύναμη της φύσης, στιγμές που θα ζήλευε ο καλύτερος σκηνοθέτης...
Άντε, καλό μας χειμώνα!

Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2008

Μια βόλτα

Μιά βόλτα στην παραλία της Θεσσαλονίκης είναι πάντα ένα όμορφο διάλειμμα σε ότι κι αν κάνεις. Ειδικότερα όταν ο Ηλιος ρίχνει τις τελευταίες του ακτίνες λίγο πριν χαθεί πίσω από τον Όλυμπο και όλα ετοιμάζονται για τη νύχτα που έρχεται.
Από νωρίς σήμερα κάτι με τραβούσε προς τα εκεί. Τελικά δεν άντεξα και νωρίς το απόγευμα έκανα μια μικρή, πλην όμως πανέμορφη, βόλτα στην νέα αναμορφωμένη παραλία της πόλης μας. Είναι άλλιώς όπως και να το κάνουμε... Αυτή η θάλασσα έχει τη μαγική ικανότητα να διώχνει όλες τις μουντές σκέψεις από το μυαλό γεμίζοντάς σε από εικόνες.

Ο κύκλος των χαμένων καθηγητών

Αιτία πολέμου (ρεπορτάζ:www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=963971&lngDtrID=244 ) χαρακτήρισαν οι πανεπιστημιακοί το θέμα της αναγνώρισης των κολλεγίων ως ισότιμα με τα πανεπιστήμια. Η εν λόγο οδηγία της Ε.Ε. που αναγκάζει τη χώρα μας να αναγνωρίζει ως ισότιμα τα πτυχία των ξένων κολλεγίων που εδρεύουν στη χώρα μας με αυτά των ελληνικών πανεπιστημίων, αποτελεί πραγματικότητα και μονόδρομο απ'οσο φαίνεται για τη σύγχρονη πραγματικότητα.
Ξαφνικά ο "κύκλος των χαμένων καθηγητών" αντελήφθηκε πως χάνει τα προσόντα που μέχρι σήμερα μονοπωλιακά είχε και αποφάσισε να κυρήξει τον πόλεμο. Προς ποιον τον κυρήσσουν ούτε οι ίδιοι δεν ξέρουν, αλλά με τις διασυνδέσεις και τις κλίκες που χρόνια τώρα συντηρούν, προσπαθούν να σώσουν τη βιτρίνα τους.
Θα ήθελα πάρα πολύ να κυρήξουν τον πόλεμο και στην κατάντια και την ξεφτίλα του ελληνικού ανώτατου εκπαιδευτικού επιπέδου που οι ίδιοι το εξώθησαν ως αναπόσπαστο μέρος του. Οι εξαιρέσεις των λαμπρών επιστημόνων και καθηγητών, δυστυχώς δεν επαρκούν.
Όσοι έχουν περάσει από τα ελληνικά πανεπιστήμια ξέρουν πολύ καλά τι χαρακτηρίζει τη συγκεκριμένη κάστα ανθρώπων στους οποίους έχει ανατεθεί η ανώτατη εκπαιδευτική μόρφωση των νέων μας.

Είμαι πολύ περίεργος να δω τι είδους συμπαράσταση θα λάβουν από όλους αυτούς τους συναδέλφους του που υπηρετούν μέσα από πολιτικές θέσεις σε υπουργεία και άλλες συναφή θέσεις...

Τρίτη 2 Δεκεμβρίου 2008

Υπέροχο Τίποτα

Θα ξανανεβώ
πάνω στο σκοινί
πάνω στο σκοινί
το τεντωμένο.

κι έχω μυστικό
είναι μυστικό
το ίδιο λάθος πάντα
πώς το καταφέρνω

Κι έτσι ξαφνικά
θα βρεθώ μεμιάς
κάτω απ’ το σκοινί
στο χώμα τσακισμένος

Μην ενοχλείστε, κύριοι!
είναι ευχαρίστησή μου
κάθε βραδιά εδώ, μπροστά σας, να πεθαίνω...



από το Υπέροχο Τίποτα - Τρύπες...

Το κρατικό πρόγραμμα χορήγησης ηρωίνης στην Ελβετία

Το 1994 οι αρχές της Ελβετίας πήραν μία σημαντική απόφαση σε ότι αφορά την καταπολέμηση των ναρκωτικών και όλων των προβλημάτων που αυτά συνεπάγονται, γιατί η εξάρτηση που πρακαλείται στους χρήστες δεν είναι το μοναδικό πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί. Αποφάσισαν την οργανωμένη διάθεση ηρωίνης μέσω κρατικού προγράμματος με μια ταυτόχρονη καταγραφή των χρηστών. Δημιούργησαν τις κατάλληλες υποδομές και διασφάλισαν έτσι τη βελτίωση σε μια σειρά προβλημάτων συναφή με τη χρήση και το εμπόριο ναρκωτικών. Μειώθηκε σε πολύ μεγάλο ποσοστό η εγκληματικότητα, βελτιώθηκε η ζωή και κατ'επέκταση η αξιπρέπεια των χρηστών - ασθενών, μειώθηκε το εμπόριο των ουσιών και τέλος εξαλήφθηκαν φαινόμενα υποβάθμισης περιοχών που είχαν γίνει στέκια των χρηστών και των εμπόρων.
Οι ίδιοι οι χρήστες αντιμετωπίστηκαν ως ασθενείς και ως άνθρωποι και με τη βελτίωση της καθημερινότητάς τους πολλοί εξ αυτών μπόρεσαν να ορθοποδήσουν ξανά.

Πριν από 3 περίπου χρόνια ο δημοσιογράφος Στ. Κούλογλου είχε παρουσιάσει στην εκπομπή του "ρεπορτάζ χωρίς σύνορα" ένα αφιέρωμα στο εν λόγο πρόγραμμα. Πιστέυω ότι είναι η πιο ουσιαστική κίνηση που έχει γίνει ποτέ στον αγώνα κατά των ναρκωτικών γιατί διασφαλίζει ταυτόχρονα τόσα πράγματα.

Μόλις χθες, 14 χρόνια μετά την έναρξη του προγράμματος, η κυβέρνηση της Ελβετίας ζήτησε με δημοψήφισμα από τους πολίτες της τη συνέχιση ή όχι του προγράμματος κάτι το οποίο και αποφασίστηκε. Σχετικό ρεπορτάζ θα βρείτε εδώ στην ιστοσελίδα του in.gr
Είναι ξεκάθαρο πως όταν υπάρχει βούληση, μπορεί να υπάρχει και λύση.
Πολλές οι φωνές με αντίθετη άποψη, ακόμα και από διεθνείς φορείς και οργανισμούς όπως ο ΟΗΕ, αλλά πιστέυω ότι δεν υπάρχει πιο τρανή απόδειξη από το ίδιο το αποτέλεσμα, το οποίο στην προκειμένη περίπτωση είναι εξαιρετικά ενθαρρύντικό.